doek en film

Afgelopen weekeinde naar Rotterdam afgereisd om daar binnen 22 uur 8 films te kijken. Van heel oud tot erg nieuw, en van erg goed tot best wel leuk. We hadden blijkbaar mazzel, want niks geen onbegrijpelijk experimentueus gedoe gelukkig.
De namen: Linerboard, Tango Apasionado, 24 Wirklichkeiten pro Sekunde, Beverly Hills Cop 1, The Big Lebowski, Madeinusa, My dad is 100 years old en The Greatest Love.

Ja, er zaten idd ook oude bekenden tussen, maar dat mag toch?!

schnabbelfakir


Upload via Flickr: CampoDiPace.

Mijn woord voor het jaar 2005.
Niet degene op deze foto hoor, want je kunt je natuurlijk wel voorstellen dat Cameron Diaz zich niet met deze praktijken inlaat.

Nee, het woord werd gebruikt in een verhaal dat ik las in de korteverhalen-bundel Sub Urban, samengesteld door Passionate. De schnabbelfakir betrof een man die geld verdiende aan nep-goocheltrucs… dus…

Onthouden die term, gaat ’t wellicht redden in de Dikke van Dale van 2007.

met alle respect, uiteraard


Upload via Flickr: CampoDiPace.

Dit bericht valt letterlijk te categoriseren onder straat, want het gaat over iets wat ik ergens op een parkeerplaats op de grond zag liggen. Ik raapte het op en zag een gebrande cd met daarop de veelbelovende, handgeschreven tekst: “NEOPHYTE – 13 Jaar Terreur, cd 2”.

Zonder aarzeling stopte ik het ding weg in mijn jaszak en sprintte naar de dichtstbijzijnde hifi-stereo-audio-installatie.

Stiekem wist ik al wel dat het hier om snoeiharde terror/hardcore/gabber (you name it) house zou gaan. Nooit te beroerd om open te staan voor nieuwe invloeden en stijlen, luisterde ik nummer na nummer af. Bij track 5 kon ik niet anders dan het voor gezien (of beter: geluisterd) houden.

Dat deze Rotterdamse DJ al 13 jaar bezig is met deze *muziek*, en dan nog geen stap vooruitgekomen is op artistiek, creatief of zelfs melodieus vlak, vind ik getuigen van een ultraconservatieve houding jegens de vooruitgang binnen de house-scene. Mijns inziens zou de beste knul zijn naam beter in DJ Struisvogel kunnen veranderen, en dan nog heerlijk 13 jaar aan ouderwetse terreurmuziek kunnen -ahem- componeren. Er zal vast een publiek voor zijn.

Zo had ik eigenlijk allang beter moeten weten: je kunt beter geen dingen van de grond af oprapen!

Kunstliggen


Upload via Flickr: CampoDiPace.

In Rotterdam kan pas echt alles. Vandaag in de Kunsthal lagen deze 2 figuren foto’s te maken van 2 andere figuren. En dit alles onder toeziend oog van James Dean en de met ons flirtende Ghanese suppooste…

Niet veel later deze middag reden op meerdere karren een aantal acts door de stad aan de Maas, die De Parade aankondigden. Toch altijd weer leuk om die stille disco te zien als toeschouwer…