Wie kan er hier samenwerken met robots en algoritmes?

“You’ll be paid in the future based on how well you work with robots.”

– Aldus techno-optimist Kevin Kelly. Maar hij is niet de enige die robots een grote rol toedicht voor in de nabije toekomst. Zo ook Minister Lodewijk Asscher, die op maandag 29 september 2014 op een congres van SZW in Den Haag sprak over de grote bedreiging van ‘Nederland als misschien wel gelukkigste land‘.  (link via Blendle) En die bedreiging komt niet van IS, niet van Ebola, niet van pensioengaten, maar vanuit technologische hoek – wees bang voor robots, machines en computer-algoritmes.

Exponentiele groei is lastig

Ben jij toekomstbestendig?
In dit verhaal laat ik zien waarom deze vraag steeds relevanter wordt voor al ons werk, en hoe internationaal en nationaal gezien verschillende professionals en bedrijven op deze vraag hebben moeten reageren, met zowel negatieve als positieve voorbeelden. Maar eerst even een klein testje voor jezelf om te bepalen of jouw werk (en je bestaan en je geluk) door een robot of computer wordt bedreigd:

1. Doe je voornamelijk hand- of denkwerk?
2. Volg je bepaalde routines bij het afhandelen van je werkzaamheden?

Antwoord je op vraag 2 ‘Ja’, dan staat jouw soort werk, of op zijn minst een deel daarvan op het spel, ongeacht of je nu hand- of denkwerk doet. Jouw werk zal overgenomen worden door robots en/of algoritmes. En niet per se jouw functie wordt direct ingeruild; nee, meer het soort werkzaamheden die behoren bij jouw beroepsgroep. Een enkele werknemer wordt eigenlijk nooit vervangen door een enkele robot. Nee, nieuwe technologie verandert hele bedrijfsprocessen – gemiddeld 7 jaar na de introductie van dergelijke technologie. Waardoor een deel van jouw werk en dat van je collega’s en die van andere afdelingen wordt samengevoegd, verder gedigitaliseerd en gerecombineerd, ongetwijfeld met behulp van algoritmes. Wat overblijft is een meer supervisor-achtige rol, voor een paar overgebleven human workers.

Hoe ik dit weet? Door het boek ‘The Second Machine Age – work, progress & prosperity in a time of brilliant technologies‘ te hebben gelezen. Een werk dat de laatste tijd veel aangehaald word in de media. Door bijvoorbeeld Bert Wagendorp in een column in de Volkskrant, bij een recente uitzending van Tegenlicht en nog in een stuk van Rutger Bregman voor De Correspondent.  In die verhalen wordt steeds weer geschetst dat we ons in Nederland (en eigenlijk de hele Westerse wereld) zorgen moeten maken over de toekomst van werk & inkomen. En dat we ons hier toch echt snel op moeten voorbereiden. Zelfs De Speld maakt er grappen over. Dat we ons er op voor moeten bereiden, daar kunnen we het over eens zijn. Maar hoe dan, en hoe snel precies?

Uber

Van taxi naar uber naar zelfrijdende bot

Nieuwe en snel uitstervende beroepen en skills
Ondertussen denk je misschien: maar ik heb creatief werk, ik bedenk dingen. Of: ik kan iets bijzonders, of: ik werk met complexe materie en ingewikkelde zaken die meer uitzonderingen kennen dan regels. Dat kan een robot, machine of computer toch nooit?! Leg die vraag dan eens voor aan een oud molenpaard, leg ‘m eens voor aan Gary Kasparov, de schaakmeester die verslagen werd door computer Deep Blue van IBM. Leg die vraag eens voor aan tv-quiz-deelnemers. Leg hem eens voor aan de werkloze callcenter-medewerker in Bangalore, India, wiens werk nu door geavanceerde, artificieel intelligente voice-based-systems is overgenomen. Leg die vraag eens voor aan een taxi-chauffeur die eerst ritjes gaat missen dankzij de app Uber, en binnen een paar jaar door zelfrijdende auto’s verbannen wordt naar de luxe ritjes-niche. Leg die vraag eens voor aan allerhande koeriers die binnenkort door Amazon worden bedreigd met drone-delivery. Leg hem eens voor aan studenten die accountancy of rechten studeren…

Mad men versus Math men
Meer in de creatieve hoek: leg die vraag eens voor aan reclamemannen David Ogilvy of Richard Edelman. Zij moeten met hun ad-agencies tegenwoordig concurreren met technologie-bedrijven, wat ze sowieso al vervelend vinden. En alsof dat niet genoeg is, zitten ze nu ook nog eens midden in zogeheten ‘realtime bidding wars’, waar algoritmes advertenties en advertentieruimte afstemmen, verhandelen en tonen in microseconden – zonder directe tussenkomst van mensen. Leg hem eens voor aan de marketingafdeling van Adobe (van Photoshop), waar manager Aseem Chandra zich eerder dit jaar op SXSWinteractive treffend afvroeg: “Will dashboards push aside storyboards?“.

Nu.nl – dagelijkse algoritme-kost
Over mediainkoop-algoritmes en realtime bidding (RTB) las ik twee weken geleden in het special report ‘Advertising & Technology’ van The EconomistMaar een praktischer uitleg en toepassing ervan kreeg ik op dinsdag 30 september bij Sanoma. Dat deed me beseffen hoezeer we dagelijks al te maken hebben met computers en algoritmes die (een deel van) ons werk overnemen enerzijds, en ons al bedienen als consument anderzijds. Want met dergelijke biedingssystemen werken ze bij Nu.nl dus al een tijdje. Terwijl jouw nieuwsbericht op je computer inlaadt, vindt ondertussen het bieden plaats, en krijg jij, als mens, een advertentie voorgeschoteld die de algoritmes voor jou passend achten – uiteraard op basis van door mensen opgestelde criteria, maar toch. Bij Nu.nl combineren ze dit RTB-advertentie-systeem echter wel met hun ‘premium’-systeem, waarbij meer traditioneel online creatieve uitingen worden geproduceerd door ‘gewone’ mensen.

De hybride samenwerking dus!
Zo werken ze bij Nu.nl dus met hybride oplossingen: mens en machine werken samen. En hebben ze vangnetten en menselijke stops ingebouwd om ongewenste of ongepaste combinaties en advertenties te voorkomen.

En zo raakte ik tijdens het lezen van The Second Machine Age ook benieuwd in hoeverre er in de creatieve sector al gewerkt wordt met, of in ieder geval rekening gehouden wordt met algoritmes. En dus stelde ik die vraag de afgelopen drie weken tijdens bezoeken aan een divers aantal creatieve bedrijven, voor mijn werk bij CMD Utrecht. Hieronder het resultaat van mijn steekproef:

1. DGN Publishers – Droge informatie vergelijken
Bij DGN Publishers (o.a. van Zorgkiezer.nl en DeGoedkoopsteNotaris) zag een medewerker de analyse en vergelijkingsmatrix wel door algoritmes worden overgenomen. En dat beangstigde ook een beetje. Maar de afstemming van de in feite droge informatie op specifieke menselijke behoeften, de creativiteit om het op een geschikte, verrassende manier aan te bieden zag hij als onmis(ken)baar mensenwerk.

2. Buddha to Buddha – Handcrafted zit in het DNA
Een heel ander bedrijf, BuddhaToBuddha, focust op het eigen DNA en daar is het handgemaakte, en daardoor unieke niet door robots te creëren. Daar wilde ik wel in meegaan, totdat ik deze video zag in een post van Clive Thompson op Medium:

3. Werken voor een database
Bij de NOS vertelt Elger van der Wel aan alle journalisten dat ze werken voor een database, niet voor een medium. En dat een (responsive) algoritme uiteindelijk bepaalt hoe de content er op het device voor een specifieke gebruiker er uit komt te zien – of het nu teletekst, een horloge, smart tv of good old desktop pc is. Dat bepaalt dus de designer niet, de technicus niet, de netmanager niet, en de journalist al helemaal niet meer.

4. Algoritmes voor performance & engagement analysis
Bij dlvr – http://www.dlvr.nl/ – een strategisch online marketing bureau – werken ze al samen met algoritmes, o.a. met analytics dashboards om ROI te meten en sentiment te tracken, door online conversaties te monitoren en mate van loyaliteit te kunnen identificeren. Met deze statistieken, analyses en andere inzichten als basis ontwikkelt en ontwerpt dlvr vervolgens hun creatieve campagnes, met interne en externe professionals van vlees en bloed.

5. Algorithm-based service journalistiek
Als laatste voorbeeld, wil ik kort een concept schetsen (waar ik niet teveel over mag verklappen) van studenten van de nieuwe HU-minor Future News Media (waar ik zelf lesgeef), waarbij algoritmes bestaande journalistieke content verwerken en recombineren, zodat daarmee een service geboden kan worden voor een specifieke nieuwsbehoefte die zich waarschijnlijk ook veel voor zal (gaan) doen bij de wearable/mobile nieuwsgebruiker. Erg benieuwd of het proof-of-concept dat ze nu aan het uitwerken zijn echt future-proof is…

Bevat jij werkelijk wat exponentiële groei inhoudt? Kijk eens naar 2007!
En als je nu denkt: oke, dat zou kunnen, (een deel van) mijn werk wordt in de toekomst overgenomen door een machine of computer, maar zo snel zal het toch niet gaan? En daarnaast: ik kan waarschijnlijk wel samenwerken met een robot of computer (ook als het moet), dus dat komt goed. Dan hier nog een laatste ding om te beseffen. Wellicht ken je die legende over de bedenker van het schaakspel, die van de keizer een cadeau naar eigen keuze mocht bepalen – niks zou te gek zijn. De bedenker verzon iets geniaals: een verdubbeling van het aantal rijstkorrels per ieder nieuw vlakje op het schaakbord, te beginnen met een korrel op het eerste vlakje. Enzovoorts. Naar het schijnt zitten we sinds 2007 technologisch gezien op een soort van ‘tweede helft van het schaakbord’ oftewel: we bevatten niet meer hoe snel computers zijn en nog gaan worden, hoeveel data er omgaat in de wereld, hoe veel opslag we nodig hebben en hoe weinig digitale informatie-opslag nog kost en hoe klein hardware en sensoren al zijn. 2007 was het jaar dat de Kinect van Microsoft werd geïntroduceerd, de eerste iPhone en tal van andere technologieën betaalbaar, klein en krachtig genoeg werden voor consumenten-toepassing. Dat is 7 jaar geleden. Daaruit is nieuw werk ontstaan, maar ook veel soorten werk verdwenen. In welk jaar ben jij dan een deel van je werk kwijt, en in welk jaar je inkomen? Of heb jij een nieuw soort werk gevonden waarbij je technologie voor je laat werken, in plaats van dat het je overneemt?

 

Zijn we klaar voor de werkelijkheid?


Bekijk alle slides: CWIS-pres.

Reality lies in the
eye of the beholder

Met die uitspraak sloten Maarten Siffels en ik onze presentatie tijdens de CWIS-bijeenkomst af, getiteld “Realiteit 2.0 – nu nog maakbaarder“. Ons was gevraagd te vertellen over ontwikkelingen op (nieuwe) media-gebied en de mogelijkheden/gevolgen daarvan voor een omroep als de KRO.

Gemaakte werkelijkheid
Het spits afbijtend, toonden we video’s en beelden van realiteiten: Dove’s Evolution, fragmenten uit ons eigen Boer Zoekt Vrouw en een veelzeggende afbeelding van de speler achter de avatar uit Volkskrant Magazine.

Oud & Jong
Terwijl Maarten het media-theoretische kader verzorgde, was het aan mij de beurt om -neergezet als jonge hond- enkele innovatieve prototypes te presenteren en andere innovaties van omroep-collega’s en merken te laten zien.

Reacties
Na afloop kregen we veel goede reacties op vooral de audio-projecten Uitgelicht en Moodstreams. Algemeen gezien waardeerde het publiek de innovatie-drang van de KRO, zo blijkt ook uit diverse weblogs van aanwezigen. Een enkeling gaf zelfs toe dat ze zoveel moois en nieuws niet 1-2-3 hadden verwacht van de KRO, maar positief verrast waren door de presentatie.

Berichtgeving
En alsof dat nog allemaal niet genoeg is, heeft ook Emerce een artikel aan de KRO-prototypes gewijd. De kop is echter wat misleidend, want de KRO lanceert geen themakanalen of radiozenders, maar brengt “parels uit het archief” thematisch samen in wekelijke audio-specials (Uitgelicht) en audiocompilaties voor verschillende gemoedstoestanden (Moodstreams). Belangrijk punt tijdens de presentatie was dan ook dat we bij de KRO niet meer zozeer alleen in radio denken, maar in audio, en dat de juiste drager daar dan bij wordt gezocht. Had je vroeger alleen radio, tegenwoordig kun je op bijna ieder apparaat in huis of in je broekzak audio beluisteren. Enfin…

De presentatie
Alle slides van de presentatie zijn te vinden op Flickr:
http://www.flickr.com/photos/lau/sets/72157600032888445/

En ook te bekijken via slideshare (thanks Wowter voor de tip!).


De videos kun je hier vinden:
Dove’s Evolution
Sofia’s Diary
Chevy Tahoe
Dorito’s Superbowl
Lonelygirl15

And remember: realiteit anno 2007 is gefragmenteerd, gepersonaliseerd en vooral gemedialiseerd.

Ans, heb jij nog wat?


Whitney & Rivelino, meer

Na afdalingen in oude sneeuw, debuteren achter de radio en het missen van een live coming-out, was het gisteren weer eens tijd voor een avondje onbezonnen lol, muziek en jeugdsentiment.

In De Taart van m’n Tante in Amsterdam, werd de talkshow “Ans, heb jij nog wat?” weer ‘georganiseerd’, en de bakkerij zat bommetje vol.

“Kan iedereen zijn afwas even terugbrengen?”

Je had erbij moeten zijn, maar de sfeer was zo gemoedelijk, dat je spontaan mee zou gaan helpen met de bediening, zeker nadat een v/d barkeepers het bovenstaande door de zaal riep!

Ons Witnie
Exact om 21.00u begon het spektakel en werden we ingeleid in de wondere wereld van Whitney Houston: haar muziek, liefdes, danspassen, verslavingen en haar foute man Bobby Brown.

De gasten
En zoals het een Ans-avond betreft waren de gasten weer zeer sterk associatief uitgekozen: Rivelino, christelijke rapper, die net als Whit&Bob het vak in rolde via het kerkkoor. De tweede gaste wijdde meer uit over haar Volkskrant-artikel, dat handelde over waarom sommige vrouwen op foute mannen (blijven) vallen.

“Hoe heette het eerste groepje van Bobby Brown?”
De daaropvolgende pittige popquiz deed heel het publiek enthousiast oplaaien. Na een zenuwslopende nek-aan-nek-race tussen 2 aanwezigen, was het tijd voor de laatste gast.

Gorrilla
De Brabantse bodyguard Twan kwam over het vak ‘persoonsbeveiliging’ vertellen, wat informatief, serieus en hilarisch tegelijk was. “Je kunt niet in iemands pannetje kijken, je wist nooit wat de stalker van Nance zou gaan doen”

Commercial-break
Mocht je nu ook benieuwd zijn naar deze zinderende en unieke avond, dan kun je waarschijnlijk eind april aan de bak. Tot die tijd kun je op de hoogte blijven via anshebjijnogwat[at]gmail.com