GoogleTV: waarom ik er tegen beter weten in bleef geloven

Update (06-01-2013): In Wired Magazine van januari 2013 schrijft Mat Honan een goeie column die deze blogpost + comments mooi in perspectief zet:

Why You Shouldn’t Buy a TV This Year. Again

Originele post:

Bijna 2 jaar geleden begon ik Google TV te gebruiken, in de hoop alvast letterlijk in de toekomst te kunnen kijken. Via Amazon bestelde ik de Logitech Revue. Dit, zo vertelde ik mijn vriendin, zou DE nieuwe manier van tv kijken worden. Let maar op. “Het is de toekomst”, zo enthousiasmeerde ik vrijwel iedereen die thuis langs kwam, waarna ik ze het draadloze toetsenbord in handen gaf om het zelf te ervaren.

Ik liet ze het ‘flingen’ zien: een functie waarmee je online content vanaf je smarpthone direct op je tv-scherm ‘tovert’. Vrienden waren enthousiast en wilden meteen allerlei Youtube-filmpjes aan elkaar laten zien. He, dacht ik: dit is sociaal TV kijken. Dit is dus die toekomst… “GoogleTV: waarom ik er tegen beter weten in bleef geloven” verder lezen

“We take the side of the people”

Afgelopen donderdag (15 sept. 2011) was ik aanwezig op de Emerce Eday in de Van Nellefabriek in Rotterdam. De meeste sprekers hadden het over vertrouwen, angst en mensen. Op zijn minst opmerkelijk voor een online business & marketing – conferentie…

“People trust people”

Een spreker die voor mij het beste verhaal had, was Ousama Itani , senior analyst in Al Jazeera’s New Media Department. In 15 minuten liet hij ons zien hoe Al Jazeera de ‘Arab Spring’ coverde. “We take the side of the people” – aldus Itani.

Daarbij horen 3 vragen:

1. How do people / your audience consume news?

2. On what platform ?

3. Where are they  – at home, office, on the streets,etc.?

“Facilitator of communication”
Tijdens de verschillende protesten in landen als Egypte en Tunesie, gedroeg Al Jazeera zich als ‘facilitator of communication”. Er ontstond een ‘new(s) ecosystem’: we hielden Twitter in de gaten (bijv hashtags #sidibouzid , #tunesia en #jan25 ), luisterden naar ons publiek en zetten een scala aan (nieuwe) media kanalen en technologieen in: scribblelive (live-event coverage, evt. anoniem), live-stream van Al Jazeera online, tumblr sites op aanvraag van het publiek.

‘Brand the revolution’
Sponsored Facebook-advertenties en Promoted tweets werden ingezet om Al Jazeera-tweets bovenaan Twitter-searches te krijgen. Daarnaast was het op Twitter belangrijk om de revolutie ook te ‘branden’: #jan25 was kort, helder en krachtig – “helps great for participation”, aldus Itani, “and drives the conversation”.

(information - noise) + context = accurate reporting

Dit is volgens Itani de formule om tijdens bijv. revoluties een waardevolle (nieuws)bron voor ‘the people’ te zijn.

remarkable side-effect
Op een gegeven moment werd facebook afgesloten in de revolutie-landen, en ook Al Jazeera werd geblokkeerd op tv. Gevolg: meer mensen de straat op.

Bron: http://www.boyreporter.ca

Volg de juiste kanalen
Het luisteren naar de straat, het volgen van people’s tweets, Al Jazeera’s eigen micro-reporting op Twitter en live-blogging voor de langere verhalen, leidde uiteindelijk tot meer kijkers voor het Al Jazeera-tv-kanaal.

Itani sloot af met een American-style tagline: “reporting a revolution needs a reporting revolution”. En niet Twitter is key, maar de mensen. Een fout die Techcrunch volgens hem wel maakte: “The Tunesian Revolution wasn’t televised, but you could follow it on Twitter” Itani’s repliek: the revolution was televised, you were just watching the wrong channel!” 

dingen die doorgaan, dingen die veranderen

Dit verhaal gaat over 3 zaken: 1. de schijnbare verwaarlozing van dit blog, 2. nieuwe trends & ziektes, en 3: toch nog nieuwe muziek.

Het is waar. Mijn blog wordt te weinig ge-update. 2 oorzaken:

  1. geen actieve toetsing van Nieuwe Muziek door Adeline van Lier – waar ik hier een extra uitlaatklep voor had gecreeerd
  2. Facebook neemt steeds vaker de rol over om even iets over een onderwerp te delen – een groeiend fenomeen.

Desalniettemin blijven blogs de moeite waard. Sterker nog: blog-berichten schijnen steeds langer te worden.

Welnu, zoals jullie weten is Bert Kommerij mijn broodheer als het gaat om het verzorgen van introducties bij films. Afgelopen vrijdag viel mij deze eer weer te beurt, toen zijn Media Me in wereldpremiere ging op het International Film Festival Breda. Lees hier mijn integrale tekst, over gamificatie en FOMO.

“dingen die doorgaan, dingen die veranderen” verder lezen

ping versus last.fm

sort of like Facebook and Twitter meet iTunes.

aldus Apple-baas Steve Jobs in een artikel op Wired.com. Na alle reuring op het web, en zelfs als tip in de comments op een eerder bericht, heb ik m’n iTunes afgestoft, upgedate en ben ik met Ping – de nieuwe sociale muziekdienst van Apple – begonnen.

Intelligent tastings?
En wat schetst mijn verbazing. iTunes’ Ping-dienst snapt geen zak van mijn muzikale voorkeur. Alsof ze niet eens hebben gekeken naar m’n bibliotheek aan albums, losse mp3’s en gedownloade podcasts! Zie hier de aanbevelingen die het systeem me doet:

Kortom, ben er zeker niet kapot van, en zie ook geen enkele noodzaak om Last.fm te verlaten. Die snappen het in ieder geval wél:

Oke, ik zal wat mensen gaan volgen binnen Ping, een aantal nummers los kopen via iTunes en delen welke albums ik goed vind, maar ik betwijfel de meerwaarde voor mijn (sociale) muziekconsumptie…

#audioplatformresearch (apr) – de reden van deze post
In mijn aanloop naar het opzetten van een audio-platform, zal ik dit blog gaan inzetten om mogelijkheden, bestaande platforms en nieuwe diensten/technologieën onder de loep te nemen. Voor de duidelijkheid: onze focus hier is niet muziek, maar juiste de sociale context waarin men audio deelt.

Up next: Spotify + interactief verhaal meets album-launch…

solidariteit zoveel-punt-zoveel

Vanochtend op de beeldbuis het bericht dat Twitter even geen onderhoud verricht omdat ze de dienst in Iran hard nodig hebben. Laat er je sociale, communistische, sympathisatie-, solidariteits-theorieen eens op los en waar kom je dan uit…?

Lees het artikel van Kevin Kelly maar eens, deze maand in de Wired: Global collective society is coming online.

Oja, maarre… als Twitter zichzelf niet op zwart zet, dan kan de Iraanse overheid dit nog altijd doen, toch? Kijk maar naar Facebook.

tweetin’ for info

Je kunt interessante mensen in de gaten houden, informatie krijgen (on- en gevraagd) of zelf allerlei teksten de wereld in helpen. Met Twitter inderdaad. Wie of wat er op zit te wachten bepaalt de lezer/volger zelf, niet de twitteraar, zo lijkt me. De afgelopen tijd had ik op deze manier twee goeie informatie-encounters dankzij mijn twitter-gebruik…

Case1: Twitter voor interactief researchen
Wanneer je online muziek luistert, bijv. via HypeMachine , dan kun je ook links naar die nummers doorzetten op twitter. Als ik af en toe iets goeds tegenkom, dan bewaar ik dat. Op deze manier kunnen echte fans van mn wekelijkse Radio1-halfuurtje al ruim vantevoren vermoeden wat ik ga laten horen.

Zo ook  bijvoorbeeld deze:

tweetin' for info

Toen kreeg ik een reactie van een of andere Brit uit Devon die mij volgt, en die vertelde me in een @campodipace dat Norman Cook meehelpt aan het nieuwe album van Jack Penate…
Die info even gedubbelcheckt, en blijkt dat Norman en Jack elkaar als vader en zoon beschouwen, en dat ze lekker bezig zijn met z’n tweeen.

Twitter als informatiebron, helemaal zo gek nog niet.

Case2: Stuck on the train
Mijn favoriete BBC-radio1host zat vorige week vast in de trein op weg naar haar uitzending. Dat wist ik niet, en dat hoef ik ook helemaal niet te weten. Maar toen ik de ochtend na haar nacht-uitzending via het web terug wilde luisteren, kreeg ik een aantal aan elkaar geplakte items uit oude uitzendingen te horen. Terwijl ze de week ervoor iets moois had beloofd aan ons, luisteraars… Wat was hier aan de hand?

Nu volg ik Mary-Anne Hobbs‘  twitter-feed, en daarop schreef ze:

the train im on has just lost all power and ground to a halt in the middle of nowhere.. im sitting in the pitch black.. its v spooky..

Dus in het oldskool-programma of op de officiele programma-site werd nergens gerept over dit voorval, maar La Hobbs zelf gaf openheid van zaken. Had natuurlijk ook best op de site gekund, maar dat zou toch een ander gevoel geven. Door de tweets te volgen, live of later, krijg je in ieder geval meer begrip voor de situatie. De pessimist zou kunnen opmerken dat je je op deze manier dus ook makkelijk achter Twitter kan verschuilen, en misschien wel liegen. Lees dan dit artikel eens, van een Wired-journalist die een tijdje socially-location-aware leeft.

Twitter: een gereedschap, geen doel
Anyway, het komt niet door Twitter, maar door het delen van informatie via een kanaal met deze eigenschappen, krijg je er wel een mooie tool bij. Nu kijken wat mensen er allemaal nog mee gaan maken… En er zijn uiteraard al nieuwe gereedschappen klaar. Want kom op, over 3 jaar twittert er geen hond meer. Dat weet je zelf ook!

ieder nieuw medium is sneller

Conclusies van over het internet, twitter en verslaggeving n.a.v. de Schiphol-vliegtuig-crash:
1. Twitter is handig te gebruiken als informatie-filter en suggester bij breaking news
2. Mensen willen ook (misschien wel meer dan we denken) nieuws uit vertrouwde bron (NOS-site en streams gaan plat)
3. Ieder nieuw medium is sneller, maar daardoor niet uniek of bijzonder, alleen nieuw, dus onbekender

hyper-informatief
Op deze bijzonder interessante twitter-aggregator http://twitterfall.com/schiphol worden alle tweets met de term #schiphol bijgehouden. Zo zag ik heel snel al een foto van de ‘ramplocatie’, wees iemand op een mp3  waarin luchtverkeersleiders te horen zijn, en gaven twitteraars links naar andere nieuwsbronnen op het web (krantensites, blogs, foto-pagina’s) en kreeg ik de exacte locatie op googlemaps te zien.

anti big old media
Iemand in de twitter-stroom merkte op dat dit ‘breaking news’-event 20 mins. eerder via twitter was verspreid, dan dat CNN het had gebracht. Alsof deze winst uniek is. Ieder nieuw medium is sneller dan de vorige(n). En op internet is iedere nieuwe communicatie-technologie dat natuurlijk ook. Niks nieuws onder de zon dus… behalve dan dat breaking news zelf. Bedenk maar eens hoe snel radio voor mensen was, die tot daarvoor alleen de krant gewend waren.

online verslaggeving
Twitter is in dit vliegtuig-crash-voorbeeld voor mij alleen een laag, een filter, meta-informatie om echte content te ontsluiten. Wat ook maar blijkt uit het gegeven dat er op het NOS Journaal van rond 13.00u werd gezegd, dat de site en de streams overbelast zijn. Vooral heel interessant dat zoveel mensen dus geïnteresseerd zijn in de digitale versie van een traditioneel/klassiek nieuwsbedrijf als de NOS. En waarom willen twitteraars zich zo graag bewijzen/afzetten tegen traditionele media, bewezen door al die meta-tweets met de strekking van ‘zo cool hoe twitter nu werkt’ …?

if intensity == high: new technology == low
Waarneming: als iedereen om dezelfde informatie vraagt, kunnen de nieuwere media het eigenlijk niet aan (sites/streams zijn down/overbelast). Is toch ook een vorm van (infrastructurele) onvolwassenheid zou ik zeggen. Als er teveel mensen tv kijken, gaat het beeld ten minste niet op zwart.

Final thought
Media en technologieen hebben elkaar nodig, verwijzen voortduren naar elkaar. twitter is nu de hype, dus logisch om in te zetten, maar schat Twitter niet te hoog in. Over 2 jaar is er een andere dienst met een twitter-twist, zijn we daar vol van! Het wachten is dan, raar maar waar, op een nieuwe ramp…

media fatigue follow up

Les Flageolettes (live)Nadat ik er met vrij veel mensen over gesproken heb, de afgelopen week en weekend, ben ik mijn media fatigue weer wat te boven gekomen. Misschien juist ook wel doordat ik al die fysieke sociale interacties aan ben gegaan, in plaats van ze te krabbelen of te @tweeten oid…

En een gesprek met oudoom Ko was ook weer verhelderend!

Kwam dan nog wel dit ff tegen, een meer informatie-visualisatie-invalshoek voor via Twitter-gegenereerde data: http://www.nytimes.com/interactive/2009/02/02/sports/20090202_superbowl_twitter.html

En hier iemand die er van overtuigd is dat Twitteren je tijd kan schelen…:
http://www.emilychang.com/go/ehub/app/getting-things-done-with-twitter/

webpresence

TUC

“Wel lekker eigenlijk!�, antwoordt een studente Sport-, en Entertainment Marketing op de vraag “Wat vind je ervan dat je dit nu op maandagochtend om 10.20 uur krijgt aangeboden?�

Context
In het halfvolle auditorium op de Uithof zitten 3e-jaars studenten van de Hogeschool van Utrecht allemaal met een TUC-koekje in hun hand of mond. Om mijn gastcollege over innovatie bij de KRO op een luchtige manier te beginnen, probeer ik aan de hand van een illustratief voorbeeld -door uitdelen van Tuc-zoutjes- het idee van content-out-of-context alvast te schetsen.

Inhoud van de presentatie
De presentatie, getiteld “The New New Web – webpresence & user generated connections�, gaat over het vrijlaten van content (beeld, geluid en tekstmateriaal) en de (gecontroleerde) verspreiding ervan over het web en op andere platformen. Ik laat zien wat er zoal gebeurt op het moment, en wat er nog mogelijk is/zou zijn.


Ook te bekijken via: slideshare.net/campodipace/the-new-new-web/1

Opdracht voor studenten
Opdracht voor de studenten is om na te denken over mogelijkheden hiervan voor de KRO. Mijn presentatie dient ter inspiratie, schept een kader en is het startschot voor het uiteindelijke werkstuk dat de studenten twee weken later moeten inleveren over dit onderwerp.

Response
De vragen van de studenten na afloop van mijn verhaal zijn recht voor zijn raap, duidelijk, helder en slim. Mede hierdoor ben ik erg benieuwd naar de werkstukken. Ligt de oplossing in aard van de snack: snel, klein, handig en ehm… vet), of moet er slim gemarket worden door de boodschap net even anders te verpakken en op verrassende plekken aan (nieuwe) publieken te tonen? Misschien wel beide, of misschien juist iets heel anders….

Materiaal uit de presentatie
Wat ik allemaal heb laten zien aan voorbeelden, sites en andere dingen vind je hier…

“webpresence” verder lezen