GoogleTV: waarom ik er tegen beter weten in bleef geloven

Update (06-01-2013): In Wired Magazine van januari 2013 schrijft Mat Honan een goeie column die deze blogpost + comments mooi in perspectief zet:

Why You Shouldn’t Buy a TV This Year. Again

Originele post:

Bijna 2 jaar geleden begon ik Google TV te gebruiken, in de hoop alvast letterlijk in de toekomst te kunnen kijken. Via Amazon bestelde ik de Logitech Revue. Dit, zo vertelde ik mijn vriendin, zou DE nieuwe manier van tv kijken worden. Let maar op. “Het is de toekomst”, zo enthousiasmeerde ik vrijwel iedereen die thuis langs kwam, waarna ik ze het draadloze toetsenbord in handen gaf om het zelf te ervaren.

Ik liet ze het ‘flingen’ zien: een functie waarmee je online content vanaf je smarpthone direct op je tv-scherm ‘tovert’. Vrienden waren enthousiast en wilden meteen allerlei Youtube-filmpjes aan elkaar laten zien. He, dacht ik: dit is sociaal TV kijken. Dit is dus die toekomst… “GoogleTV: waarom ik er tegen beter weten in bleef geloven” verder lezen

Youp en z’n materiaal

3 weken terug liep ik met gasten door de stad, bij Rembrandthuis in de buurt. Zeg ik tegen een van de jongens, n.a.v. een poster: “Die schilder heeft eigenlijk best wel veel weg van Klaas-Jan Huntelaar.”

Vertelt die gast dat bij de vader van z’n vriendinnetje, die fotograaf is, en met Youp van ‘t Hek een wekelijkse column maakt in de Vara-gids: Bob & Youp

Zegt die pa: “da’s misschien wel materiaal voor de volgende column.”

En guess what? http://www.bobbronshoff.nl/Bob-and-Youp.html?pic=804

Zal ik Youp anders nog wat grappen en materiaal mailen?!!! Ik ben al geen fan van hem, en of dit hem nou sympathieker maakt, of juist aandoenlijker…. ik weet het niet.

ieder nieuw medium is sneller

Conclusies van over het internet, twitter en verslaggeving n.a.v. de Schiphol-vliegtuig-crash:
1. Twitter is handig te gebruiken als informatie-filter en suggester bij breaking news
2. Mensen willen ook (misschien wel meer dan we denken) nieuws uit vertrouwde bron (NOS-site en streams gaan plat)
3. Ieder nieuw medium is sneller, maar daardoor niet uniek of bijzonder, alleen nieuw, dus onbekender

hyper-informatief
Op deze bijzonder interessante twitter-aggregator http://twitterfall.com/schiphol worden alle tweets met de term #schiphol bijgehouden. Zo zag ik heel snel al een foto van de ‘ramplocatie’, wees iemand op een mp3  waarin luchtverkeersleiders te horen zijn, en gaven twitteraars links naar andere nieuwsbronnen op het web (krantensites, blogs, foto-pagina’s) en kreeg ik de exacte locatie op googlemaps te zien.

anti big old media
Iemand in de twitter-stroom merkte op dat dit ‘breaking news’-event 20 mins. eerder via twitter was verspreid, dan dat CNN het had gebracht. Alsof deze winst uniek is. Ieder nieuw medium is sneller dan de vorige(n). En op internet is iedere nieuwe communicatie-technologie dat natuurlijk ook. Niks nieuws onder de zon dus… behalve dan dat breaking news zelf. Bedenk maar eens hoe snel radio voor mensen was, die tot daarvoor alleen de krant gewend waren.

online verslaggeving
Twitter is in dit vliegtuig-crash-voorbeeld voor mij alleen een laag, een filter, meta-informatie om echte content te ontsluiten. Wat ook maar blijkt uit het gegeven dat er op het NOS Journaal van rond 13.00u werd gezegd, dat de site en de streams overbelast zijn. Vooral heel interessant dat zoveel mensen dus geïnteresseerd zijn in de digitale versie van een traditioneel/klassiek nieuwsbedrijf als de NOS. En waarom willen twitteraars zich zo graag bewijzen/afzetten tegen traditionele media, bewezen door al die meta-tweets met de strekking van ‘zo cool hoe twitter nu werkt’ …?

if intensity == high: new technology == low
Waarneming: als iedereen om dezelfde informatie vraagt, kunnen de nieuwere media het eigenlijk niet aan (sites/streams zijn down/overbelast). Is toch ook een vorm van (infrastructurele) onvolwassenheid zou ik zeggen. Als er teveel mensen tv kijken, gaat het beeld ten minste niet op zwart.

Final thought
Media en technologieen hebben elkaar nodig, verwijzen voortduren naar elkaar. twitter is nu de hype, dus logisch om in te zetten, maar schat Twitter niet te hoog in. Over 2 jaar is er een andere dienst met een twitter-twist, zijn we daar vol van! Het wachten is dan, raar maar waar, op een nieuwe ramp…

modderfokking mediaweek

De Eighties in een 21e-eeuws jasje
Allereerst was er deze maandagochtend weer een radio-uitzending , waarin ik nieuwe plaatjes mocht laten horen:

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.


(Weer ff doorspoelen naar 33:40 mins)


‘Us’ Regina Spektor
CD: ‘Soviet Kitsch’ 2004

‘3 Little Words’ Frank Music

‘Paris s’enflamme ‘ Ladyhawke

‘Woah’ Grum

‘Stormy weather’ Billy Holiday
CD: ‘Billy Holiday’ 2001

Egocasting in massamedia

Met je kont in een glossy

Verder was ik bij opnames van Vlammen voor de Vrijheid in Carré, waar van alles gebeurde (zoals woensdag 10 december op NL1 te zien was) en stond ik ook nog op de foto in een glossy-magazine, gelukkig vrij onherkenbaar.

Onder de motorkap
En alsof ik nog niet genoeg geinfiltreerd ben in de oude media, besloot ik ook maar meteen om mijn WordPress te updaten (techniek waar dit weblog op draait), omdat er zojuist een nieuwere versie uitgekomen is, die in alles beter is… Dat moet ik nog ontdekken, en geheel vlekkeloos ist allemaal nog niet gegaan, maar enfin…

samen met je publiek

“Nu ik er gezichten bij zie, weet ik nog beter voor wie ik het doe”, aldus een KRO-collega die een Hyves heeft opgezet rondom zijn radio-programma.

omroepinteractiemodel.gif

De verbindende factor
Vanuit de context van een publieke omroep bezien, zou je kunnen zeggen dat je televisie gebruikt om mensen ergens naar te laten kijken, radio om mensen ergens naar te laten luisteren en het internet om mensen aan je te binden. Zie ook mijn Omroep Interactie Model hierboven. Als je daarnaast nog bedenkt dat het de taak is van de Publieke Omroep om mensen met elkaar te verbinden, dan zou de cirkel rond moeten zijn…

Oldskool interactie bij omroepen
Natuurlijk wordt er bij live-radio en live-televisie al jaren deelgenomen door het publiek – op de tribune en via de telefoon. Maar je kunt in deze gevallen niet spreken van het cultiveren van een band met kijkers en luisteraars. Er zijn nog meer vormen van interactie die omroepen al kennen, zo leerde ik tijdens gesprekken met collega’s van de afdeling Drama:

  • kijk- en luistercijfers
  • kritiek van omroep-concullega’s
  • een telefoontje of brief van een kijker/luisteraar

Daar moet toch meer van te maken zijn, zeker nu het web op dit moment zoveel te bieden heeft…

“We moeten makers helpen het potentieel van het web te laten inzien en te benutten”

Interactie a la 2008
Veel mediamakers binnen de omroepen benutten het potentieel en gemak van interactie met hun publiek niet. Op de een of andere manier (en nu steek ik ook de hand in eigen boezem) hebben wij nieuwe media-specialisten ze (nog) onvoldoende weten te overtuigen van de meerwaarde die nieuwe technologieën en het web met zich meebrengen.

Om hier iets aan te doen, hebben een collega en ik een presentatie/workshop opgezet om -a.h.v. tastbare, herkenbare voorbeelden- makers op nieuwe gedachten te brengen en te inspireren om het web in te zetten bij de ontwikkeling, samenstelling, productie en uitzending van programma’s. Kortom: om een band op te bouwen met je publiek.

Kernfuncties van het web voor mediamakers
Om waarde aan (de inhoud van) je programma toe te voegen voor je kijker en luisteraar, kun je als maker de volgende 3 functies m.b.v. het web uitbouwen:

  • Gidsfunctie – expertise van de maker als webservice voor de kijker/luisteraar
  • Deelname en invloed – kijker/luisteraar wordt onderdeel van het programma, en ziet zichzelf ook zo
  • Uniek materiaal – inhoud die zich beter leent om via het web ontsloten te worden

De allergrootste voorwaarde om de functies nut te laten hebben, is je publiek te laten merken dat ze bij je programma betrokken zijn. Verwijzen naar specifieke dingen online, terughalen van forumdiscussies in de uitzending of andere door het web gefaciliteerde activiteiten opnemen in het programma.

“Internet interesseert me geen reet”

Vragen of elk programma zich hier wel voor leent, of dat je als maker dan de touwtjes uit handen geeft, zijn irrelevant. Gewoon benutten dat web, wanneer het jou past en jou uitkomt! En misschien is het ondertussen ook handig om met de tijd mee te gaan, klaar te zijn voor de toekomst en een alleraardigste manier om nieuwe en meer luisteraars/kijkers te bereiken…

“Dit is freaken, frobelen in de marge”

Oh… ehm… trends komen en gaan, maar sommigen beklijven, remember… http://nonormalnews.org/blog/2006/09/25/skip-intro-upload-print-in-3d/

inhoud eerst

Urban CactusKan iemand me helpen, want ik kom er niet uit. Zoals ik het zie heb je, waar het media betreft, de volgende assen: inhoud, technologie, medium en vorm. En de laatste tijd worden deze dingen steeds meer met elkaar verward, of althans, zo ervaar ik het.

Oud in nieuw
Natuurlijk is er verwarring, omdat dankzij het samengaan van oude(re) media in nieuwere media ook letterlijke verwarring ontstaat, en alle media door elkaar heen beginnen te lopen. Maar dat is bij iedere intrede van een nieuwer medium het geval geweest. Maar welke as, welke pijler is nou steeds het belangrijkste uitgangspunt geweest? Waar begint het mee?

De mens is de maat
Ik ga zelf voor inhoud, de content, want al zolang er mensen bestaan, worden er verhalen verteld. En die gaan over dood, liefde, geluk, verdriet, angs, haat, emoties, etc. Kortom: het gaat over menselijke zaken. Spannend, informatief, humoristisch, en wat niet nog meer aan combinaties en uitbreidingen daarop.

Verschillende partijen
De techies
Maar web2.0’ers hebben het over technologie en veranderende vormen. En soms ook over inhoud, maar dan over de user-generated versie ervan. En deze web2.0’ers zien altijd de technologische ontwikkelingen en innovaties als leading. Technologisch determinisme heet dat toch?

Professionele mediamakers
Programmamakers en omroepen hebben het -hopelijk- vooral over inhoud, maar dan de professioneel geproduceerde. En over de kracht van het (massa-)medium. Radio en televisie hebben de meesten al zeker 50 jaar onder de knie, maar contentproductie voor het medium internet, met zijn interactiviteit en netwerken en databases, moet nog altijd uitgevogeld worden. We zijn nog maar 10 jaar bezig, dus fouten maken, uitproberen en wedden op het verkeerde paard mag nog gewoon. Maar een fout die we niet moeten maken, is om de developers en techies de boel te laten bepalen. En ik krijg toch sterk het idee dat dat is wat er nu veel gebeurt.

Zonder inhoud geen techniek
Dus als je bij een omroep werkt, die altijd wist om te gaan met radio en televisie, en die nu ook steeds meer de mogelijkheden zoekt van nieuwere media als internet, mobiele telefoon, decoders en ontvangers, waar moet je dan beginnen, als je concepten verzint? Bij de inhoud toch?! En ik zeg niet dat dat hele web2.0 fenomeen waardeloos is, met interessante ontwikkeling op het gebied social networking, user-generated content en metadatering, maar er is wel altijd eerst content nodig om te mashuppen, te sharen en taggen. En die content wordt voor het overgrote deel nog altijd geproduceerd door professionele mediamakers. En dat zeg ik niet omdat ik bij zo’n mediabedrijf werk, maar omdat ik er van overtuigd ben dat mediamaken toch echt een vak is, en dat er opleiding, geld, tijd, zweet en andere inspanningen voor nodig zijn.

Ik ben er nog steeds niet helemaal uit, en heb nog een andere tekst klaar, maar ik blijf ergens vastlopen. Kan iemand me verder helpen?

Nachtje NOX


Bekijk alle NOX-foto’s.

“Want slapen kan altijd nog”. Dat is de slogan van het vorige week gelanceerde NOX, nachttv-programma van Tien(=Talpa). In de vroege ochtend van 26 januari was ik aanwezig bij de 3e uitzending van deze (deels) live-uitzending vanuit een voormalig bankgebouw in Amsterdam (midden op foto). Met een bijzondere ervaring op zak, lag ik dan ook pas om 02.00u in mijn mandje.

Vibe
Op de opname-locatie was de sfeer aangenaam, de temperatuur laag en de chocolademelk warm. Cast en crew liepen gehaast doch relaxed ogend, in volledige winter-outfits door de hoge, grote ruimte. Om het publiek letterlijk op te warmen, kregen we Russische mutsen kado en zongen en dansten we op oud-Hollandsche liederen, aangevoerd door een entertainende singer/songwriter met gitaar.

Locatie
Het voormalig ABN-gebouw was van alle aankleding gestript, en van binnen en buiten prachtig verlicht, met op diverse plekken stukken decor voor de verschillende programma’s. Een bijzondere plek, en in combinatie met het gehele concept, volgens mij vrij uniek in Nederland. En ik was ook nog eens een avondje uit, très original.

Positief
Er is/wordt genoeg over Talpa geschreven en gepraat, en je kunt er van vinden wat je wilt. Maar wat ik vooral interessant vind is het feit dat Tien met NOX laat zien dat ze dingen durven, dingen ondernemen. En hoewel weggestopt in de nacht, geven ze jonge makers en bedenkers wel een kans om iets te proberen. Kom daar maar eens om bij de Publieke Omroep of andere commerciele zenders! Ik weet dat de VPRO een tijd terug haar Nachtpodium had, maar wat daar van geworden is, zou ik graag willen weten…

Kinderschoenen
Naar mijn mening is de live-invulling van NOX verre van spectaculair of vernieuwend, maar er bestaat wel de mogelijkheid tot experimenteren. En ik geloof ergens wel dat hier mooie(re) dingen uit gaan komen. Het is voor media-geinteresseerden sowieso de moeite waard om eens bij NOX te gaan kijken. Voor zover ik weet, mag iedereen naar binnen.

hoera voor hilversum

Als ik vroeger met mijn ouders door Hilversum reed, bekroop me altijd het gevoel dat op die plek iets heel bijzonders gebeurde: daar werd TELEVISIE!! gemaakt.

Sinds vandaag ben ik ook omroep-medewerker, en wel bij de KRO (zie vorige post). Nadat ik mijn kersverse collega Annike een blikje Cola-light had gegeven, nam ze me mee naar de kelder. Want daar in het heilige der heilige van Hilversum stond ik binnen 2 minuten op 3 sets: Goedemorgen Nederland, Netwerk en Theater van het Sentiment. Als je dan op zo’n set staat is het bijzondere er wel ff vanaf, maar toch: je staat wel op een plek die miljoenen Nederlanders kennen. En dan is het toch wel weer heel bijzonder.

Iemand vertelde me afgelopen weekend al met veel passie hoe leuk werken voor een omroep is, en ik hoop dat ‘ie gelijk krijgt. Vandaag was iig een erg goed begin. Zeker omdat ik gewend ben in kleine bedrijven te werken, krijg ik hier een organisatie-omslag te verduren, want alles is hier geregeld en over nagedacht. Zo kun je op de wc de tijd dat het licht aan moet tot op de seconde instellen, krijg je door het hele pand toegang via een elektronische pas, waar je ook van eet, drinkt, print en kopieert.

Kzag op de server al foto’s van een bbq staan, dus dat komt helemaal goed. En wat Yvon betreft, ze schijnt nu druk te zijn met haar kindje, maar ze loopt als ze terug is ongetwijfeld weer rond in het gebouw, en via een andere collega, waarbij ik voorzichting naar Yvon informeerde, hoorde ik dat ze vaak op de afdeling naast ons aanwezig is dan…

Hoera voor Hilversum! Nu eerst nog een tv aanschaffen …

dag Kunstbende, hallo KRO


Upload via Flickr: CampoDiPace.

Vandaag mijn laatste officiele dag bij Kunstbende. Dus ook mijn laatste bericht vanaf mn oude bureautje. Alle spullen zitten in de doos, bestanden zijn netjes gebrand op cd en dvd, en er is afscheid genomen van de collega’s. Ik zal de Kunstbende missen: de locatie, het kantoor, de collega’s en de werkzaamheden.

Maar… niet te lang getreurd uiteraard. Met mn opgedroogde tranen start ik maandag a.s. (een dag voor mn verjaardag) aan nieuwe projecten bij de Katholieke Radio Omroep te Hilversum. Als interaction designer concepts -in de volksmond gewoon *ideeenman*- mag ik allerlei plannetjes gaan smeden om televisie en internet met elkaar te combineren.

Uiteraard zal ik hier af en toe verslag doen vanuit Hillywood.

En nu gauw op naar de jaarlijkse voorjaarsbarbecue om samen met Yvon een sateetje te prikken 😉