Plaatjes luisteren in BMSoho.

Aha, nu pas begrijp ik echt wat ‘underground’ is. Van 18-21 oktober was ik in London, en nu ik terug ben, besef ik gaandeweg steeds meer dat ‘het’ in deze miljoenenstad toch vooral ondergronds gebeurt.

5x underground
Met de Eurostar naar Engeland, door deTunnel: 1e x underground. Geslapen in een hostel, met ontbijtzaal op -1: 2e x underground. Dubstep-records geluisterd in de kelder van platenzaak BMSoho, bijgestaan door Youngsta: 3e x underground. Heavybassmusic voelen in Plastic People, tijdens de FWD-avond in de wijk Shoreditch: 4e x underground. Snelste vorm van openbaar vervoer in London: de underground (5x).

Meer tussen hemel en unda
Goed, zover mijn pelgrimstocht. Ik was niet alleen, dus heb ik ook – waar planten en bloemen groeien- marktjes meegepakt, musea gezien, langs water gelopen, lekker gegeten en gebouwen van historische betekenis gechecked. Want dat heeft London ook. En er is nog veel meer, want wat is die stad toch big massive…

En nu wil ik nog voor 2010 minstens 4x terug gaan!

Upload via Flickr: CampoDiPace.

Noorwegens 3e stad kende ik vaag van naam, maar dat het een hip en hete stad is, dat merkte ik net pas. Je zou het niet zeggen, maar op de foto zie je (een deel van) de oude haven. Oud en nieuw met elkaar gemixt, en het werkt helemaal goed. Mmhh, waar heb ik dat eerder gezien…

Jane Jacobs

Vandaag vernam ik dat Jane Jacobs is overleden. Een paar maanden terug ben ik begonnen met een boek van haar, dat zeer invloedrijk is geweest op het gebied van stedelijke ontwikkeling en stadsplanning, en dat ook hedendaagse wetenschappers en schrijvers als Richard Florida en Malcolm Gladwell inspireert. “The life and death of Great American Cities” is geschreven in 1961, maar is op het moment actueler dan ooit. Op de Wikipedia-pagina staat:

Jacobs hield een met typerend common sense doorspekt pleidooi voor kleinschalige buurten met een druk straatbeeld waar wonen, werken en winkelen zoveel mogelijk gemengd werden. De menselijke schaal diende volgens Jacobs de maat te zijn in stedelijke ontwikkeling.

Wie haar werk had gelezen, kon de mislukking van bijv. de Bijlmermeer al voorzien. Ook een saillant detail is dat ze de plannen voor een financieel centrum in Lower Manhattan keihard veroordeelde als negatieve ontwikkeling voor de stad. Niet veel later zou het WTC toch gebouwd worden. De geschiedenis kennen we…

Jacobs was geen wetenschapper, en ook bezat ze geen groot schrijftalent. Daarnaast is haar boek niet altijd even makkelijk, door het nu gedateerde taalgebruik uit de jaren ’60. Desondanks zijn haar theorieen en observaties zeker de moeite waard. En voor de plaatjes bij de tekst, zo schrijft ze zelf, moet je zelf maar goed opletten als je in een grote stad bent.

Originally uploaded by CampoDiPace.

Vandaag worden de slachtoffers van de aanslagen in Madrid, op 11 maart vorig jaar herdacht. Vorig jaar was ik 2 weken na die desastreuze dag een weekend in de Spaanse hoofdstad. Alhoewel de stad in mineur was, was de stemming goed. De mensen wilden niet toegeven, niet zwichten . Op veel plekken kwam je dan ook balkons en ramen tegen waaraan spandoeken hingen met teksten als Paz en Amor (Vrede en Liefde). Verder hadden ook bijna alle winkels een lintje aan de deur om de slachtoffers en nabestaanden te herdenken.

Madrid was voor ons dan ook een stad met warm gevoel, en het is zeker niet de laatste keer dat we er op bezoek zijn geweest!