Als afscheidscadeau kreeg ik vandaag deze supergave -weliswaar ubernerdy- tagcloud als poster, omlijst op A1-formaat.

Stelletje creatieve gasten hebben al mijn naaste collega’s gevraagd om hun emails van en naar mij te verzamelen. Al die data hebben ze door Wordle gegooid en daar nog een beetje mee geshopt geloof ik. Het resultaat is een wolk van termen: de 1000 meest voorkomende woorden die ik in emails verstuurd en gekregen heb.

Echt een te gek kado. Dankjewel jongens.

Een goede vriend van mij gaat een half jaar in Amerika wonen en werken. Vanavond is zijn afscheidsfeestje, en we willen hem graag iets meegeven, dat hij goed kan gebruiken in dat grote, boze land aan de andere kant van de oceaan.

Een paar weken geleden zag ik een neefje van 7 in de weer met een fluister-afluister-gadget:
.
En dat bracht mij nu op het idee om voor onze vriend een compleet arsenaal aan beveiligings- en afluisterapparatuur aan te schaffen, zodat ‘ie lekker mee kan doen met al die gekke Yanks.

En zo toog ik naar een niet nader te noemen speelgoedwinkel, alwaar tot mijn verbazing een compleet rek was ingericht voor kindspionnen. In het assortiment vond ik de volgende zaken:

• pennen die stiekem gesprekken opnemen
• bewegingssensoren voor deuren en ramen
• inbraakalarmen
• richtmicrofoons voor de (middel)lange afstand

En dat allemaal voor een prijs waarvan je alleen maar kunt denken: dat kinderhanden dit kunnen maken…! En naar de speelgoedwinkel gaan, zou ik graag iedere volwassene willen aanbevelen, heerlijk!

De afgelopen dagen hebben een aantal zaken die mijn pad kruisten, mijn digitale identiteit op de proef gesteld. Nu was ik door het afstudeeronderwerp van een vriend van mij al wel op de hoogte van het begrip electronic presence, maar ik had dit fenomeen nooit zo bewust meegemaakt.

Het klinkt misschien wat lullig (lees:nerdy), maar vorige week heb ik mn computer weer eens opgeschoond. Daarbij verloor ik een aantal browser-settings, auto-forms en links voor mn realplayer. En nu heb ik die links niet meer, en kan ik ze helaas ook niet meer achterhalen via het internet (link). En dan merk je pas wat een automatisme dit soort dingen geworden zijn. Allemaal onderdeel van je digitale identiteit / elektronische aanwezigheid, keihard geamputeerd, maar ditmaal door je eigen slordigheid/onnadenkendheid.

Iets waar ik zelf niet voor heb gezorgd, maar wat wel staat te gebeuren: vanaf 2006 moet je voor Flickr een account bij Yahoo! hebben. Veel Flickrati zijn not amused. En ik ook niet, want Flickr is een fijne plek om te zijn, het is een stukje van jouw electronic presence, waar je zelfs voor betaald hebt. En nu wordt je hele digitale hebben en houwen zomaar pardoes verhuisd naar die Dotcom-gigant uit Amerika!

MIT-prof. Sherry Turkle verwoordde het als volgt:

“So many of us don’t have a gathering place that feels comfortable and communal,” she said. “For those who found that on Flickr.com, its transformation into a ‘service’ on Yahoo is a loss; they are losing something important to them. “It is a harbinger of the greater sensitivity we need to show in the future as we take more seriously the psychological importance of our digital lives.”

Voelt idd erg vreemd allemaal…

Beetje een nerdy post dit, maar misschien wel de moeite waard. Van een aantal mensen weet ik dat ze mn weblog lezen via rss-readers. Ik heb daar al eens wat over geschreven. Nu heb ik een nieuwe rss-feed aangemaakt voor nonormalnews.org, via Feedburner, waarmee ik kan bijhouden wie mijn weblog via rss leest. En dit is dan het icoontje dat je erbij krijgt:

Zal me benieuwen waar de teller op terecht komt…

“A British researcher believes high-tech gadgets are the way to take animals to the next level”. Zo opent een artikel op Wired.com. Via allerlei innovatieve apparaatjes, zo stel ik me voor, kunnen we beesten een zetje geven naar een hogere sport op de evolutieladder.

Whoo-hoo! Ik zeg: nerd-alert x 3300! (denk aan sirenes en flitsende lichten)

Doe mij maar zo’n rubiks-cube-oplossende kolibrie alstublieft, en mag ik daar een tasje bij?

Mijn liefde voor Flickr heb ik al nooit onder stoelen of banken gestoken, maar bij deze wil ik ze nog wel een keer ophemelen. Wat ze nu weer ge-Flick-t (flauw) hebben: omdat ik betalend lid ben, wordt mijn abo gratis een jaar verlengd, mag ik 2000 mb aan foto’s per maand uploaden (waar haal ik de kiekjes vandaaaaaan???!), en als klap op de vuurpijl: je mag 2 vrienden een gratis Flickr-Pro account voor een jaar geven!

Snappen deze gasten t of wat?! Want om eerlijk te zijn was ik de laatste tijd een beetje door mn foto’s heen en dus minder actief op Flickr, en ja… je moet je Flickr-plantje wel water geven. Maar met deze impuls ben ik weer hevig in love!

Oh…. nerd die ik ook ben

Vorige week heb ik mijn horloge op moeten sturen naar Japan. Hij was kapot, omdat de LEDjes niet meer allemaal oplichtten. Best wat gezichtsverlies voor mij, want de Pimp-watch trekt nogal bekijks zodra ‘ie om de pols bungelt. Door zijn opmerkelijke uiterlijk en omdat een andere methode van klokkijken nodig is, valt zijn niet-aanwezig zijn dus ooko keihard op. En om dan uit te leggen dat ie kapot is, is koren op de molen van de *klokkijk-conservatieven*(lees: zo’n beetje iedereen, behalve gadget-nerds!).

Welnu, vandaag ontving ik een mail van Mari uit Okinawa, Japan, dat mijn horloge gerepareerd is, en onderweg naar Nederland. Wat een reis: gekocht in New York, meegenomen naar Nederland, verstuurd naar Japan, en nu weer terug naar mij. Zou ie deze keer met de tijdzone mee, of er juist tegenin reizen…..?