bepaalde paden op en af

Dit is een verhaal over een man – een jongen zo u wilt- die zichzelf niet langer herkent in de muziek die hij voorheen waardeerde. Een man die nog wel wil, maar niet meer weet waarom. Maar er is hoop, want deze man komt achter de redenen, en zal -uiteindelijk- ook als hernieuwd uit zijn struggle komen. Zijn struggle was een weg. Maar de weg werd zijn doel, en de muziek zijn gids. Reis je met hem mee? Mooi, want je zult hem af en toe moeten helpen. Succes!

Muzikale duisternis
Het wekelijks overhoord worden over nieuwe muziek staakte. Muziek die werd geraapt van dansvloeren, muziek die werd weggepeuterd uit weblogs; het leek allemaal te bevriezen. Het was alsof het alleen de tot dan toe bekende tracks nog zijn gehoor bereikten. Ja, misschien heel af en toe kon via een handjevol Britse DJ’s nog wat nieuws binnensijpelen. Maar nu Mary Anne Hobbs gestopt was met haar wekelijkse show, leken de muzikale elektronische bass-gedreven experimentele producers op te drogen. Maar zou het echt?

De helpende geest
En dan is er een moment dat er toch weer zoveel muziek op zijn pad komt, dat hij er niet langer over kan zwijgen. Via Spotify kan hij je het gehele album van Ghostpoet aanraden.
(Kan iemand  trouwens vertellen waarom de albumcover-art veel weg heeft van die van James Blake?)

En om ons verder te begeleiden, hier een track van Ghostpoet – Cash & Carry Me Home (feat. Kano)

Andere stromingen
Op afgelopen 5daysoff (zoekende naar bevestiging of juist vernieuwing?) was onze man nog het meest onder de indruk van Siriusmo, en konden de aloude UK-dubstephelden van het 1e uur hem -helaas- weinig bekoren. Skream was voor hem een dieptepunt, en bracht daarmee een klein besef dat hij zijn muzikale houvast kwijt was…

Kan iemand vertellen in welk hokje deze man dan eens moet gaan zitten?

“Ja joh – ‘noise rock’ eens proberen?”
En omdat op dat moment de dubstep hem steeds minder lijkt te interesseren -althans die stroming die een soort 21e eeuwse happy hardcore lijkt te zijn-  moet hij door.  En dan krijgt hij dit aangeraden:

Check ook de bijbehorende interactieve videoclip (met Google Chrome) op ro.me

En dat deze sounds hem nog enigszins liggen begrijpt hij nog wel, maar dat zelfs het volgende nummer interessant wordt bevonden, verbaast op zijn minst:

Kan iemand vertellen waarom hij een gitarist die uit een noise rock band komt nu opeens waardeert?

Nieuw licht, nieuwe muziek
Is het dan net als met letterlijke smaak? Dat onze man gewoon zijn muziekvoorkeuren weer verder transformeert? Waarschijnlijk, maar ook het bericht dat Mary Anne Hobbs weer gaat uitzenden, bij XFM, geeft hoop. En een invalbeurt op Radio1, met huiswerk, geven hem een impuls. Niet alleen om het oude weer op te pakken; ook om iets nieuws toe te voegen.

Wacht eens even…. komt het misschien omdat…. zou het niet kunnen dat…. ja? Echt? Is het zijn leeftijd…?

“waar heb ik mezelf gelaten?”

Alweer een nieuw genre?

Ergens onder in de ochtend van maandag 30 maart, vond ik mezelf weer naast Adeline in de dj-seat van Radio1’s studio ER42. Een paar uur daarvoor hadden de dames van ‘Ans, heb jij nog wat?’ het program compleet over genomen, met hun eigenzinnige talkshow…

Anyway, heb deze keer nog maar een nr. van Brighton Port Authority gedraaid, een smooth jazzend ‘Tappan Zee‘ van Bob James, een geheel nieuwe act (CFCF), live-dubstep/jazz van Jazzsteppa, een nieuwe Royksopp en aanstormend hitje ‘London Girl‘ van The Invisible.

Luisteren maar:

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.


(scrollen naar 32:05)

Laurens’ Nieuwe Muziek:
‘Seattle’ The BPA feat. Emmy the Great
CD: “I think we’re gonna need a bigger boat” The BPA (2009)

“Vision One” Royksopp, feat. Anneli Drecker
CD: “Junior” Royksopp (2009)

“Taylor Rain” Jazzsteppa

‘Tappan Zee’ Bob James
CD: The Very Best of Bob James (2009)

‘London Girl’ The Invisible

‘You hear colors’ CFCF

nieuws: een kunstmatig slagveld

Nieuws maken en vinden op internet is helemaal hot. Zo heet zelfs, dat de Amerikanen – met veel gevoel voor retoriek – het hele fenomeen de term Newsreader Wars hebben meegegeven.

Voorbeelden van de verschillende “strijders” zijn digg.com, newsvine, GoogleNews, tailrank en reddit. Nederlandse nieuws-initiatieven schieten ook als paddestoelen uit de grond: 247nieuws.nl NieuwsZicht en DutchDirections

Waar vechten we voor?
Een nieuwe oorlog, maar met een klassieke vraag: moeten belangrijke beslissingen worden genomen door mensen, of laten we het over aan de machines. Vertaald naar nieuws komt dit neer op menselijk redactiewerk versus wiskundige formules.

If you can’t beat them…
Vooralsnog is de winnaar niet bekend, en er wordt dan ook volop geexperimenteerd met beide manieren. Waar veel technologen op dit moment hun geld op inzetten, is de combinatie van beide methoden. Waar de een (Rael Dornfest van O’Reilly Media) het heeft over artificial artificial intelligence, noemt de ander (Kevin Kelly) het consensus web filters.

Als het beestje maar een naam heeft
Het is in technologie-land gebruikelijk om voor alle emerging-fenomenen meteen maar een term te bedenken, dus na de relletjes over benamingen als RSS, Podcasting en Web2.0, kan dit er ook wel bij.

Kwaliteit volgt context
Waar het hier in principe om draait, is niet de vraag of de mens of de machine beter in staat is om nieuwswaarde te bepalen, maar om de vraag wanneer nieuws voor iemand relevant/interessant is. Is dit zo, wanneer veel mensen zeggen (“wisdom of crowds”) dat het relevant is, of wanneer een editor (de professional) het voor je bepaalt of juist wanneer een machine dit berekent op basis van jouw vooraf opgegeven voorkeuren?

Je mag het zelf bepalen!
Wat mij betreft wordt het uber-nieuwsoverzicht opgebouwd uit een combinatie van al bovenstaande manieren. Een aardig voorbeeld is popurls.com, die al de verschillende nieuwssites naast elkaar zet. Kun je mooi je eigen schifting maken.

Het is zoeken of maken
En mocht je het allemaal helemaal niet eens zijn met het nieuws dat je consumeert, dan kun je het nog altijd zelf produceren. Noem het participatie, noem het user-generated of iets met social en je hebt momentum. Een interessante visie van Tim Ziegel komt neer op het volgende: heel het internet bestaat volgens hem maar uit 2 opties: vinden of publiceren:

Think about it this way: Almost everything on the web that isn’t Google is a content management or publishing system. You’re either finding something (Google) or you’re publishing something. Ebay is nothing more than a content management system for posting what’s for sale and for how much. Flickr is a publishing system. MySpace is a publishing system.

Het “verzet” tegen de mainstream/traditionele media door webloggers, Web2.0-concepten en de nieuwe generatie newsreaders groeit gestaag. De mogelijkheden om zelf nieuws te publiceren (publishability) worden steeds groter. De tijd om bovengronds te gaan is aangebroken, en dus zullen de nerds, geeks en techies ook nieuwe, andere inhouden moeten toelaten tot het strijdtoneel. Want nieuws over technologie omwille van de technologie maakt zichzelf op den duur overbodig.

Update: aangepast op 24 maart 2006

International Man of Mystery

Wowsers! Om iets te testen binnen WordPress (programma waar ik deze weblog mee schrijf), tikte ik voor de gein de link lau.com in. De eigenaar van dit domein is nogal een baasje, als je de tekst moet geloven:

“Richard has now left (see his farewell message) and now is an independant “International Man of Mystery””

Now now…!

mattie giamatti


Upload via Flickr: oliphia.

Mijn nieuwe filmheld is Paul Giamatti. In de film ‘Sideways‘ vond ik hem al ontzettend goed, vooral ook door zijn heerlijk gepijnigde en getergde blikken. En nu ik hem gisteravond in ‘Cinderella Man‘ gezien, waar hij de rol van boksmanager in moeilijke tijden vertolkt, prijkt hij naast Morgan Freeman en Edward Norton bovenaan op mijn lijstje met favoriete acteurs. Misschien moet ik hem ook maar vragen voor de Nederlandse roadmovie waarmee we gaan beginnen op 8 januari 2007…