Noem het te vroeg, noem het not done, maar 1 ding weet ik al zeker voor mijn Kerstdagen van 2007: dat ik zoveel mogelijk naar de ongelooflijk mooie muziek van Meneer Ryuichi Sakamoto’s wil luisteren.

Check de video van het nr. waarvoor ik de Japanner meer dan dankbaar ben: Merry Xmas Mr. Lawrence:

En jij ook alvast een merry xmas, Ryu

Bekijk “Japanse Roos” op Youtube

Zomaar een fietsenrek met jouw fiets erin. Je haalt ‘em eruit en ziet dat je band lek is. Kutgevoel.

En dit is precies wat ik de afgelopen 2 maanden 6x heb meegemaakt. Afgelopen woensdag werd ik helemaal gek, toen mn voorband weer door glas of spijkers werd aangevallen.

“Als de fiets je enige transportmiddel is, moet je af en toe ook in onderhoud investeren,”

zo reageerde een vriend. En gelijk heeft ie, en zo komt het dat ik nu bulletproof rondrijd.

En om tijdens mijn luchtloze frustratie-periode mijn energie toch voor iets leukers aan te wenden, maakte ik de korte video “Japanse Roos“. Kijkaanwijzing: denk dronken…

Binnenkort verschijnt een boek van Chris Anderson, genaamd The Long Tail

Dit is het gedeelte van de verkopen dat niet behoort tot het populaire segment. Bij elkaar zijn er meer producten NIET populair, dan het aantal dat wel populair is. Producten die winstgevend kunnen zijn zonder er massa’s van te verkopen, hebben vaak deze kenmerken:

a) worden verkocht via het internet,
b) hebben schaalvergroting kunnen toepassen in productie,
c) zijn makkelijk beschikbaar zijn door globalisering
d) in digitale vorm te reproduceren
e) geen fysieke opslagruimte nodig

Denk aan films, cd’s, en boeken. Amazon.com is zo’n beetje het schoolvoorbeeld van een bedrijf dat de meeste winst haalt door de verkoop van obscure, zeldzame, weinig gevraagde artikelen.

It’s gonna be so niche
Dit alles gezegd hebbende, moet je maar eens naar kijken naar deze Japanse postzegelverzamelaar (via Frankwatching) en jezelf afvragen of dit soort hobbies weleens (economisch) booming kunnen worden in de nabije toekomst…

Vorige week heb ik mijn horloge op moeten sturen naar Japan. Hij was kapot, omdat de LEDjes niet meer allemaal oplichtten. Best wat gezichtsverlies voor mij, want de Pimp-watch trekt nogal bekijks zodra ‘ie om de pols bungelt. Door zijn opmerkelijke uiterlijk en omdat een andere methode van klokkijken nodig is, valt zijn niet-aanwezig zijn dus ooko keihard op. En om dan uit te leggen dat ie kapot is, is koren op de molen van de *klokkijk-conservatieven*(lees: zo’n beetje iedereen, behalve gadget-nerds!).

Welnu, vandaag ontving ik een mail van Mari uit Okinawa, Japan, dat mijn horloge gerepareerd is, en onderweg naar Nederland. Wat een reis: gekocht in New York, meegenomen naar Nederland, verstuurd naar Japan, en nu weer terug naar mij. Zou ie deze keer met de tijdzone mee, of er juist tegenin reizen…..?

Japan, land van de rijzende zon, maar ook land van phone-publishing. Vele Japanners lezen in de metro, op het werk, maar ook gewoon thuis complete romans en verhalen op hun mobiele telefoon. Voordelen zijn dat je ieder onbenut moment kunt gebruiken om te lezen en dat je pornografisch of ander controversieel materiaal ongezien tot je kunt nemen. Lees ook het artikel op wired.com: Cell Phones Put to Novel Use