Terwijl ik een weekje op het huis van mijn ouders paste, zag ik dinsdagochtend opeens een loodgieter bezig in de badkamer. Ik kende hem niet, wist niet hoe hij binnengekomen was, en ook mijn ouders hadden mij niks verteld over een afspraak met een loodgieter. Sterker nog, hij was niet eens nodig, want er was niks kapot.

Toen ik hem vroeg wat hij dan wel niet aan het doen was, antwoordde hij dat dit zijn nieuwe tactiek is. Hij breekt in een huis in, en probeert dan alles wat er loodgieter-technisch mogelijk is, op te knappen in dat huis.

Zijn opvatting is, dat er bij iedereen altijd wel iets kapot is, en dat ze dat het liefst wel gemaakt zouden willen zien, maar geen zin hebben om de loodgieter te bellen.

“Ik voorzie in een behoefte. Er is namelijk wel vraag, maar mensen zien die vraag niet.”

Nu bleek in mijn ouders’ huis het douchewater niet goed weg te lopen, en had hij alle radiatoren voor de zekerheid maar eens ontlucht. We hadden hem blijkbaar toch wel degelijk nodig, zo redeneerde hij.
Na me dit medegedeeld te hebben, presenteerde hij me de rekening voor zijn werkzaamheden en was ik nog perplexer dan ik al was. Uiteraard joeg ik hem daarna het huis uit, waarop hij vervolgens het dak van de garage opklom, en daar de regenpijpen begon te inspecteren!

What the f*@k?

Upload via Flickr: CampoDiPace.

In 8 dagen tijd zo’n 6000 kilometer afleggen over de Nederlandse Spoorwegen. En dan ook nog eens tijdens de eerste kilometers een prinses aan boord krijgen.

Jaja, het overkomt me allemaal. En letterlijk ook, want ik had werkelijk geen idee wat er stond te gebeuren afgelopen maandagochtend. Maar zoals bleek uit sms’jes, emails en telefoontjes, scheen ik (deels) met mn kop en stem HET 8-uur-journaal gehaald te hebben, doordat ik Maxima heb verleid om mee te doen aan de soap die we maken in de Zilverrail-trein!

Het mooiste van dit evenement is dat je ergens uit de trein stapt stapt, en dan pas beseft dat je pakweg in Maastricht of Leiden bent… Een heel bijzonder gevoel en ook ontzettend leuk om te doen.

Check de grappige scenes die bezoekers in de trein gemaakt hebben: www.droomsoap.nl

Al maanden werk ik eraan, en vanaf 17 oktober gaat t los: het droomsoap-project.
Deze interactieve soap wordt deels gemaakt door echte soapies en door *gewone* jongeren, tussen de 15 en 20 jaar. En alsof dat allemaal nog niet vet genoeg is, wordt de soap opgenomen in een rijdende trein, die 2 weken lang heel Nederland doorkruist.

Neem anders ff een kijkje op www.droomsoap.nl en bekijk de introductie-scene. Het verhaal begint vrij bizar met de geboorte van een 18-jarige (juist!) tweeling. Aan de jongens en meiden van Nederland de taak om hier vervolgen op te schrijven en te acteren…

Nog één over de nachtmerrie/dromen: de nacht nadat ik erover had gepost, droomde ik dat Michael Jackson altijd bij ons op kantoor heeft gewerkt. Whoo!

En over Manon Thomas: ik ben haar weblog overal bij vrienden en kennissen aant pluggen, en er is nu al een select groepje dat de levenswandelingen van de ex-presentratrice op de voet volgt. Wat haar weblog trouwens zo leuk maakt, is dat haar man er ook op schrijft, en dat ze vaak over elkaar schrijven. Soms lijkt het net of de één een geheimpje heeft over de ander, dat ze met de lezers delen. En de spelfouten en constateringen van Rudy zijn ook gewoon te gek! Nogmaals de url:
manonthomas.web-log.nl
En ohja: ze doet toch mee aan Sterrenslag 2005…

De afgelopen dagen ben ik 3 x in aanraking gekomen met dromelarij. De eerste keer, afgelopen zondag, vertelde mn moeder dat ze had gedroomd dat ik afgeperst werd door “jongens van De Dreef”, die ik 9000 euro moest betalen, en op het moment van dromen had ik nog maar 2600 euro afgelost. Tweede droom-moment was vannacht: een nieuw, luguber soort drugs werd me aangeboden door 2 vrienden. Door het diep inhaleren van de geur van afgesneden kattehoofden zou je instant high raken. Beetje zware kost, zo midden op de nacht. En lees ik nu net op nu.nl dat je je nachtmerrie kan manipuleren:

Zo is het volgens de onderzoeker mogelijk om bijvoorbeeld een achtervolger weg te jagen, met hem in gesprek te gaan of samen een patatje te gaan eten.

Vooral die laatste optie lijkt mij wel geinig om eens uit te proberen…

Maar, met alle respect, dit moet toch de nachtmerrie van iedere droom zijn?! Wat is dat toch met mensen: willen we dan overal grip op hebben, zelfs op ons on(der)bewuste?

Upload via Flickr: CampoDiPace.

dat de lente lonkt is zachtgezegd
dat de bloesem bloesemt heel oprecht
dat de straten gevuld met mooie meiden
dat de mensen, planten, dieren, verleiden
dat dit seizoen mooier dan de zomer
omdat dit de tijd is van de dromer