Foto van sherbet tone.

Stelling: Er wordt tegenwoordig, volgens de media, door iedereen ontzettend veel media(-content) geproduceerd. Volgens het boek ‘Me the Media‘ vormt zelfs in de toekomst elk individu zijn eigen medialegertje.

Waarom dit volgens mij onzin is:

1. niet iedereen kan -en/of wil- iets creeeren / produceren
2. sommige amateurs kunnen dit, de meeste professionials kunnen dit beter
3. dankzij de nieuwe media is er niet meer talent ontstaan, alleen soft-, hard en distributieware zijn digitaal en goedkoper geworden en alomtegenwoordig beschikbaar
4. amateurs die echt creeeren (niet jatten en/of prof. content editten), hebben vaak al de ambitie om pro te worden
5. als iemand iets creeert / produceert, dan is het niet meteen de moeite waard ( ongeacht ama of pro)
6. over wat de moeite waard – en voor wie- daarover kun je twisten
7. pro’s worden geacht iets te scheppen dat er toe doet, dus de moeite waard is
8. amateurs maken dingen in eerste instantie for the love of doing it (= betekenis van het begrip ‘amateur’)
9. om waardevolle content (kunst-, cultuur- of andersoortige entertainment-producten) te maken is talent, creativiteit en doorzettingsvermogen nodig
10. een Hyves-profiel is geen content
11. de pro verdwijnt niet
12. de amateur overwint niet
13. ze kunnen wel degelijk gebruik maken van elkaar
14. de amateur heeft als voornaamste rol het aandragen van specifieke onderwerp-kennis aan pro’s
15. de pro beheerst haar vak, in creatie, productie en distributie
16. de amateur heeft wat betreft het vernieuwde mediaaanbod de rol van filter, selecter en redactie.

‘Ik ben content, want ik ben online’

Tot bovenstaand lijstje met overtuigingen kom ik steeds meer, als ik kijk naar de massamedia, die gebruik maken van individuen die met media experimenteren. En ook als ik kijk naar het resultaat van de zogenaamd user-generated-content op sites als Youtube en Myspace, die zo tekenend zouden zijn voor een nieuwe generatie die mediawijs -savvy- opgroeit en precies weet hoe media werken, en zelf wel hun materiaal maken. Achteraf valt het wel mee met die hyperjongeren, en ontdekken zowel zij zelf, hun publiek alsook de mediabedrijven die gebruik willen maken van die content, dat creeeren echt een vak is.

Drijvend op pro’s
Het amateurjournalisten-platform Skoeps is al ter ziele. Het overgrote deel van de best-bekeken Youtube-video’s gebruiken op z’n minst materiaal uit traditioneel, professioneel geproduceerde mediaproducten. Bands al The Arctic Monkeys en you name ‘em waren met slechte muziek nooit doorgebroken, ook niet op internet.

Hubbabubba-media
En de in bezoek- en gebruikcijfers florerende, maar over de gehele linie financieel verliesgevende Web2.0-toepassingen en sociale netwerken zijn vooral metadata systemen die zonder goede content geen bestaansrecht hebben. Dan zijn zij gerecontextualiseerde herkauwers van bestaande informatie, al dan niet met toegevoegde ‘intelligentie’ van computer-algoritmes of de wijsheid van het gezamenlijk bezoekend publiek – de wisdom of crowds. En een hyves-profiel, zeg maar je levende, multimediale curriculum vitae, kun je toch slecht als content beschouwen…?!

Enfin, uiteindelijk is het feitelijk net als met kauwgum. We kauwen, herkauwen tot de smaak er af is, blazen een bel en laten hem net te laat uiteenspatten, recht in ons eigen gezicht. Ohja: als je dit beeld vast had gelegd met je mobieltje had je ongetwijfeld een dikke vette Youtube-hit gehad, zo worden we geacht te geloven, toch…?!

Deze gasten maken het wel…
Voor een fris einde hier een te gek nieuw nummer van een 21e eeuwse culturele contentproducerende jongeman uit Engeland, Dizzee Rascal’s ‘Dance wiv me’

“Nu ik er gezichten bij zie, weet ik nog beter voor wie ik het doe”, aldus een KRO-collega die een Hyves heeft opgezet rondom zijn radio-programma.

De verbindende factor
Vanuit de context van een publieke omroep bezien, zou je kunnen zeggen dat je televisie gebruikt om mensen ergens naar te laten kijken, radio om mensen ergens naar te laten luisteren en het internet om mensen aan je te binden. Zie ook mijn Omroep Interactie Model hierboven. Als je daarnaast nog bedenkt dat het de taak is van de Publieke Omroep om mensen met elkaar te verbinden, dan zou de cirkel rond moeten zijn…

Oldskool interactie bij omroepen
Natuurlijk wordt er bij live-radio en live-televisie al jaren deelgenomen door het publiek – op de tribune en via de telefoon. Maar je kunt in deze gevallen niet spreken van het cultiveren van een band met kijkers en luisteraars. Er zijn nog meer vormen van interactie die omroepen al kennen, zo leerde ik tijdens gesprekken met collega’s van de afdeling Drama:

• kijk- en luistercijfers
• kritiek van omroep-concullega’s
• een telefoontje of brief van een kijker/luisteraar

Daar moet toch meer van te maken zijn, zeker nu het web op dit moment zoveel te bieden heeft…

“We moeten makers helpen het potentieel van het web te laten inzien en te benutten”

Interactie a la 2008
Veel mediamakers binnen de omroepen benutten het potentieel en gemak van interactie met hun publiek niet. Op de een of andere manier (en nu steek ik ook de hand in eigen boezem) hebben wij nieuwe media-specialisten ze (nog) onvoldoende weten te overtuigen van de meerwaarde die nieuwe technologieën en het web met zich meebrengen.

Om hier iets aan te doen, hebben een collega en ik een presentatie/workshop opgezet om -a.h.v. tastbare, herkenbare voorbeelden- makers op nieuwe gedachten te brengen en te inspireren om het web in te zetten bij de ontwikkeling, samenstelling, productie en uitzending van programma’s. Kortom: om een band op te bouwen met je publiek.

Kernfuncties van het web voor mediamakers
Om waarde aan (de inhoud van) je programma toe te voegen voor je kijker en luisteraar, kun je als maker de volgende 3 functies m.b.v. het web uitbouwen:

• Gidsfunctie - expertise van de maker als webservice voor de kijker/luisteraar
• Deelname en invloed – kijker/luisteraar wordt onderdeel van het programma, en ziet zichzelf ook zo
• Uniek materiaal – inhoud die zich beter leent om via het web ontsloten te worden

De allergrootste voorwaarde om de functies nut te laten hebben, is je publiek te laten merken dat ze bij je programma betrokken zijn. Verwijzen naar specifieke dingen online, terughalen van forumdiscussies in de uitzending of andere door het web gefaciliteerde activiteiten opnemen in het programma.

“Internet interesseert me geen reet”

Vragen of elk programma zich hier wel voor leent, of dat je als maker dan de touwtjes uit handen geeft, zijn irrelevant. Gewoon benutten dat web, wanneer het jou past en jou uitkomt! En misschien is het ondertussen ook handig om met de tijd mee te gaan, klaar te zijn voor de toekomst en een alleraardigste manier om nieuwe en meer luisteraars/kijkers te bereiken…

“Dit is freaken, frobelen in de marge”

Oh… ehm… trends komen en gaan, maar sommigen beklijven, remember… http://nonormalnews.org/blog/2006/09/25/skip-intro-upload-print-in-3d/

Beeld wordt overschat. Ruimschoots zelf, vind ik. Zeker nu ik 2007 als mijn meest muzikale jaar kan uitroepen. Werken bij de radio, het bezoeken van Lowlands, het krijgen van gitaarles en het beleven van nog meer dubstep, doen me beseffen dat geluid/audio/muziek gewoon veel interessanter is dan (bewegend) beeld. Zeker omdat het veel meer over laat aan de beleving en verbeelding van de luisteraar.

Audio = geluidsinteractie met de ontvanger
Vanuit een interactief / nieuwe media-perspectief, wil ik de luisteraar onderzoeken als geluidsgebruiker. Hoe verhoudt zich de relatie tussen radiomakers, of liever ‘audiomakers’, de door hen geproduceerde content en de daaropvolgende user-generated luister-ervaringen? Ja, sorry voor de buzzwords.

Audio = radio zonder ether
First things first: omdat je die luisterervaring dus met geluid teweeg moet zien te brengen, moet je dat geluid ook produceren, die audio moet ergens vandaan komen. Je hebt inhoud nodig! En die moet, mijns inziens, nog altijd professioneel gemaakt worden. Dus mijn eerste vraag: hoe maak je inhoud interessant voor een luisteraar?

‘Gewoon’ … radiomaken!
Die vraag wordt natuurlijk al zeker 80 jaar beantwoord door dat oude medium radio. Maar ik wilde er zelf ook achter komen, dus heb ik afgelopen donderdag als experiment mijn 1e radio-reportage gemaakt, over een nieuwe tentoonstelling van het Zuiderzeemuseum over ‘De Walvis’. En als ‘ie door mijn radiocollega geschikt wordt bevonden, zal ergens begin januari 2008 de door mij gegenereerde audiocontent de landelijke publieke ether ingeslingerd worden…

Hier een kort fragment van een meisje dat de tentoonstelling bezocht:

Leve de verbeelding
En natuurlijk is niet alle beeld overrated, en weet ik ook wel dat een beeld meer zegt dan 1000 woorden, en dat ‘show don’t tell’ een van de grootste omroep-adagia is…. En zo zijn er nog 1001 andere beeldwaarheden, maar toch: ik heb liever de verbeelding dan het letterlijke, tastbare beeld.

Stiekem toch beeld
Hier stiekem toch een beeldende site over walvisvangst, met dank aan de jongens van grrr

“Wel lekker eigenlijk!�, antwoordt een studente Sport-, en Entertainment Marketing op de vraag “Wat vind je ervan dat je dit nu op maandagochtend om 10.20 uur krijgt aangeboden?�

Context
In het halfvolle auditorium op de Uithof zitten 3e-jaars studenten van de Hogeschool van Utrecht allemaal met een TUC-koekje in hun hand of mond. Om mijn gastcollege over innovatie bij de KRO op een luchtige manier te beginnen, probeer ik aan de hand van een illustratief voorbeeld -door uitdelen van Tuc-zoutjes- het idee van content-out-of-context alvast te schetsen.

Inhoud van de presentatie
De presentatie, getiteld “The New New Web – webpresence & user generated connections�, gaat over het vrijlaten van content (beeld, geluid en tekstmateriaal) en de (gecontroleerde) verspreiding ervan over het web en op andere platformen. Ik laat zien wat er zoal gebeurt op het moment, en wat er nog mogelijk is/zou zijn.

Ook te bekijken via: slideshare.net/campodipace/the-new-new-web/1

Opdracht voor studenten
Opdracht voor de studenten is om na te denken over mogelijkheden hiervan voor de KRO. Mijn presentatie dient ter inspiratie, schept een kader en is het startschot voor het uiteindelijke werkstuk dat de studenten twee weken later moeten inleveren over dit onderwerp.

Response
De vragen van de studenten na afloop van mijn verhaal zijn recht voor zijn raap, duidelijk, helder en slim. Mede hierdoor ben ik erg benieuwd naar de werkstukken. Ligt de oplossing in aard van de snack: snel, klein, handig en ehm… vet), of moet er slim gemarket worden door de boodschap net even anders te verpakken en op verrassende plekken aan (nieuwe) publieken te tonen? Misschien wel beide, of misschien juist iets heel anders….

Materiaal uit de presentatie
Wat ik allemaal heb laten zien aan voorbeelden, sites en andere dingen vind je hier…

KRO-initiatieven:
KRO Nieuwslezer-desktopwidget

Weblog Mediadirecteur Ton Verlind

Moodstreams

Twitter bij radio-programma KRO’s Nacht van het Goede Leven

Kindertijd

Kindertijd Hyves

De Beste Hond ter Wereld

Puberruil Webruil

Goedemorgen Nederland Mobile Reporters

Video’s
Widgets-intro

What is web 2.0

Learning to love you more

Overige weblinks:
Netvibes Personal homepage

Web-apps / mashups:
http://www.uncluttr.com/
http://pipes.yahoo.com/pipes/
http://www.ning.com/

Red Bull Facebook game

Weblog-search engine:
http://www.technorati.com/

Kan iemand me helpen, want ik kom er niet uit. Zoals ik het zie heb je, waar het media betreft, de volgende assen: inhoud, technologie, medium en vorm. En de laatste tijd worden deze dingen steeds meer met elkaar verward, of althans, zo ervaar ik het.

Oud in nieuw
Natuurlijk is er verwarring, omdat dankzij het samengaan van oude(re) media in nieuwere media ook letterlijke verwarring ontstaat, en alle media door elkaar heen beginnen te lopen. Maar dat is bij iedere intrede van een nieuwer medium het geval geweest. Maar welke as, welke pijler is nou steeds het belangrijkste uitgangspunt geweest? Waar begint het mee?

De mens is de maat
Ik ga zelf voor inhoud, de content, want al zolang er mensen bestaan, worden er verhalen verteld. En die gaan over dood, liefde, geluk, verdriet, angs, haat, emoties, etc. Kortom: het gaat over menselijke zaken. Spannend, informatief, humoristisch, en wat niet nog meer aan combinaties en uitbreidingen daarop.

Verschillende partijen
De techies
Maar web2.0′ers hebben het over technologie en veranderende vormen. En soms ook over inhoud, maar dan over de user-generated versie ervan. En deze web2.0′ers zien altijd de technologische ontwikkelingen en innovaties als leading. Technologisch determinisme heet dat toch?

Professionele mediamakers
Programmamakers en omroepen hebben het -hopelijk- vooral over inhoud, maar dan de professioneel geproduceerde. En over de kracht van het (massa-)medium. Radio en televisie hebben de meesten al zeker 50 jaar onder de knie, maar contentproductie voor het medium internet, met zijn interactiviteit en netwerken en databases, moet nog altijd uitgevogeld worden. We zijn nog maar 10 jaar bezig, dus fouten maken, uitproberen en wedden op het verkeerde paard mag nog gewoon. Maar een fout die we niet moeten maken, is om de developers en techies de boel te laten bepalen. En ik krijg toch sterk het idee dat dat is wat er nu veel gebeurt.

Zonder inhoud geen techniek
Dus als je bij een omroep werkt, die altijd wist om te gaan met radio en televisie, en die nu ook steeds meer de mogelijkheden zoekt van nieuwere media als internet, mobiele telefoon, decoders en ontvangers, waar moet je dan beginnen, als je concepten verzint? Bij de inhoud toch?! En ik zeg niet dat dat hele web2.0 fenomeen waardeloos is, met interessante ontwikkeling op het gebied social networking, user-generated content en metadatering, maar er is wel altijd eerst content nodig om te mashuppen, te sharen en taggen. En die content wordt voor het overgrote deel nog altijd geproduceerd door professionele mediamakers. En dat zeg ik niet omdat ik bij zo’n mediabedrijf werk, maar omdat ik er van overtuigd ben dat mediamaken toch echt een vak is, en dat er opleiding, geld, tijd, zweet en andere inspanningen voor nodig zijn.

Ik ben er nog steeds niet helemaal uit, en heb nog een andere tekst klaar, maar ik blijf ergens vastlopen. Kan iemand me verder helpen?