bepaalde paden op en af

Dit is een verhaal over een man – een jongen zo u wilt- die zichzelf niet langer herkent in de muziek die hij voorheen waardeerde. Een man die nog wel wil, maar niet meer weet waarom. Maar er is hoop, want deze man komt achter de redenen, en zal -uiteindelijk- ook als hernieuwd uit zijn struggle komen. Zijn struggle was een weg. Maar de weg werd zijn doel, en de muziek zijn gids. Reis je met hem mee? Mooi, want je zult hem af en toe moeten helpen. Succes!

Muzikale duisternis
Het wekelijks overhoord worden over nieuwe muziek staakte. Muziek die werd geraapt van dansvloeren, muziek die werd weggepeuterd uit weblogs; het leek allemaal te bevriezen. Het was alsof het alleen de tot dan toe bekende tracks nog zijn gehoor bereikten. Ja, misschien heel af en toe kon via een handjevol Britse DJ’s nog wat nieuws binnensijpelen. Maar nu Mary Anne Hobbs gestopt was met haar wekelijkse show, leken de muzikale elektronische bass-gedreven experimentele producers op te drogen. Maar zou het echt?

De helpende geest
En dan is er een moment dat er toch weer zoveel muziek op zijn pad komt, dat hij er niet langer over kan zwijgen. Via Spotify kan hij je het gehele album van Ghostpoet aanraden.
(Kan iemand  trouwens vertellen waarom de albumcover-art veel weg heeft van die van James Blake?)

En om ons verder te begeleiden, hier een track van Ghostpoet – Cash & Carry Me Home (feat. Kano)

Andere stromingen
Op afgelopen 5daysoff (zoekende naar bevestiging of juist vernieuwing?) was onze man nog het meest onder de indruk van Siriusmo, en konden de aloude UK-dubstephelden van het 1e uur hem -helaas- weinig bekoren. Skream was voor hem een dieptepunt, en bracht daarmee een klein besef dat hij zijn muzikale houvast kwijt was…

Kan iemand vertellen in welk hokje deze man dan eens moet gaan zitten?

“Ja joh – ‘noise rock’ eens proberen?”
En omdat op dat moment de dubstep hem steeds minder lijkt te interesseren -althans die stroming die een soort 21e eeuwse happy hardcore lijkt te zijn-  moet hij door.  En dan krijgt hij dit aangeraden:

Check ook de bijbehorende interactieve videoclip (met Google Chrome) op ro.me

En dat deze sounds hem nog enigszins liggen begrijpt hij nog wel, maar dat zelfs het volgende nummer interessant wordt bevonden, verbaast op zijn minst:

Kan iemand vertellen waarom hij een gitarist die uit een noise rock band komt nu opeens waardeert?

Nieuw licht, nieuwe muziek
Is het dan net als met letterlijke smaak? Dat onze man gewoon zijn muziekvoorkeuren weer verder transformeert? Waarschijnlijk, maar ook het bericht dat Mary Anne Hobbs weer gaat uitzenden, bij XFM, geeft hoop. En een invalbeurt op Radio1, met huiswerk, geven hem een impuls. Niet alleen om het oude weer op te pakken; ook om iets nieuws toe te voegen.

Wacht eens even…. komt het misschien omdat…. zou het niet kunnen dat…. ja? Echt? Is het zijn leeftijd…?