dubstep kleding kopen

Zat net m’n webstats te checken. Zie ik dat Googlers deze 3 woorden bij elkaar als -belachelijke! -zoekterm hebben gebruikt, en zo uitkwamen op dit blog. Ik zal je vertellen hoe dat is gekomen…

Korte geschiedenis van een specifiek thema
In 2006 schreef ik voor het eerst over dubstep. In een tijd dat in Nederland de groep liefhebbers van deze (ver)nieuwe(nde) muziekstroming nog jong en klein was. Ik bleef er over schrijven, zoals bijv. dit korte verslag van mijn allereerste soundsystem-ervaring – belangrijk voor dubstep, omdat je de muziek vooral ook letterlijk moet voelen. Deze blogpost en een aantal daaropvolgenden,  brachten me op een gegeven moment waardevolle reacties. En het leverde me zelfs een lift terug naar huis op bij het volgende dubstep-feestje – waarbij ik me overigens nog altijd schaam voor het in-slaap-vallen naast de bestuurder… ahem. Maar dit terzijde.

Natuurlijk het stokje overnemen
Op een gegeven moment namen het dubstep.nl-forum en andere (muziek)blogs het grote, betere en veel volledigere schrijfwerk over, en ik liet me online steeds minder horen over dubstep. En alhoewel m’n liefde voor het genre niet minder is geworden, blijf ik wel naar de vernieuwing in heavy-bass-music zoeken. En als iemand dan denkt dat er zoiets bestaat als ‘dubstep-kleding’, dan is dit voor mij een duidelijk signaal dat mijn favoriete genre van de afgelopen 5 jaar nu toch echt zijn glans kwijt is.

Glans van een micro-verleden
Vaarwel aan het bijzondere, gekke, lekkere nieuwe sfeertje dat dubstep bracht; het gevoel bij halflege zalen en het overal tegenkomen van altijd dezelfde koppen (you know who you are!). Ik denk aan het afreizen naar Rotterdam, de OCCI, Utrecht, de eerste paar Sonic Warfares in de Oude Zaal van de Melkweg, en zelfs nog in de kleinere X-Ray-tent van Lowlands 2007. Vaak ging ik alleen, omdat in het begin geen van m’n vrienden de sound nog ‘voelde’… maar je wist dat het goed zat als je de familiar bassfaces weer zag. Enfin, die tijd is wel zo’n beetje voorbij. Maar er komt ook wel weer iets nieuws…

…kritisch, prikkelend, verrassend, artistiek, onderzoekend…

Een nieuwe stiel
Nu kwam ik op bovenstaande beschouwing, doordat ik de laatste tijd veel aandacht en tijd heb besteed aan (lezen en denken over) bloggen, mede dankzij het ontmoeten van Frank Meeuwsen en Ernst-Jan Pfauth (en het lezen van hun boeken, plus die van Erwin Blom – Handboek Communities). Maar met name ook door Clay Shirky die interessante dingen zegt over onze netwerkgeneratie en de maatschappelijke revoluties die potentieel binnen handbereik zijn, wanneer digitale tools in de juiste handen vallen.

Audio maken voor de netwerkgeneratie
Bij bloggen komt het dus vooral op 2 zaken aan: Focus focus focus – schrijven schrijven schrijven. Ohja, en je richten op een niche.  Dus over media en technologie praten, schrijven, bloggen blijft interessant, maar daar stop ik mee. Doen anderen beter, en vaker. Nee, ik zet digitale gereedschappen liever toegepast in, als middel. Om mijn ambitie – een audioplatform opzetten voor de netwerkgeneratie – te gaan verwezenlijken. Dus daarom ga ik vanaf nu alleen nog bloggen over audio op het web. En dan bedoel ik met audio niet muziek, sport of nieuws, maar echt ‘voer voor je oor’. Kritisch, prikkelend, verrassend, artistiek, onderzoekend, satirisch. En dat in items die allemaal op jouw favoriete apparaat worden afgespeeld, op jouw tijd, op jouw plek. Gemaakt met jou in gedachten, met inhoud die jou aanspreekt, op de toon die jij begrijpt en ‘voelt’.

Aan de slag dan!
En ik wil er niet alleen over bloggen, ik wil ook het platform op gaan zetten. Misschien wel beginnen met een 21e eeuwse radio-revolutie…

Ik hoop in ieder geval dat de early steppers er voor in zijn, en Juha. Ernst-Jan Pfauth gelooft er wel in, en Justus vast ook wel toch?. En Frank, Rolf en Adeline op zeker ook,  en Yuki. Wie doet er nog meer mee? En waar zullen we beginnen?

Post to Twitter Tweet This Post