zomerfratsen

Nu deze week de zomer ‘toch echt uit haar dal begint te kruipen’, zo las ik vrijdagochtend op teletekst, mag ik van geluk spreken dat ik pas vanaf vandaag zeilend door Nederland ga trekken. Maar niet voordat ik, geinspireerd door VPRO’s Zomergasten, een aantal multimediale zaken gedeeld heb hier…

2 x film
Van een goede vriend kreeg ik maanden geleden het boekje “Making Movies” van de gerenommeerde Hollywood-regisseur Sidney Lumet. The definitive guide stond er bij vermeld, en dat is meer dan waar. En dat Sidney niet alleen goed kan vertellen over zijn vak, maar deze ook goed verstaat, heb ik afgelopen vrijdag kunnen zien in de film “12 Angry Men”. 90 minutenlang speelt het verhaal zich af in 1 enkele ruimte, waarin 12 burgermannen de jury vormen voor een rechtzaak, waarbij een jongen wordt beschuldigd van de moord op zijn vader. De karakters en de dialogen zijn zo goed uitgewerkt dat je vergeet dat je naar een zwart-film uit 1957 zit te kijken. Tijdloos dit.

Een andere aardige film die ik dit weekend zag, is Beynelmilel, over een bijelkaargeraapt Turks orkest in 1982, dat in Frans legerkostuum per abuis de Internationale speelt voor ‘de Raad’. Veel humor, intriges en liefde speelden zich af op een wit doek in de openlucht in Amsterdam-Zeeburg, op het plein voor het nieuwe cultuurcentrum Studio K. Zeker de moeite waard om eens langs te gaan mocht je in Amsterdam zijn.

crossmediaal muziekgebeuren
Wie dit jaar naar Lowlands gaat, kan alvast een heleboel voorpret krijgen door de Lowlands Mobile Guide te downloaden op het mobieltje. Met de interactieve guid kun je alle bands/acts/artiesten op lokatie, op tijd of op naam doorzoeken en je eigen favorieten-lijstje maken. Een geweldige multimediale toepassing voor een te gek multimediaal festival.

dubstep: de relaties
Mijn liefde voor het ‘nieuwe’ Engelse underground-genre Dubstep heb ik hier nooit onder stoelen of banken gestoken, maar het virus begint zich niet alleen geografisch verder te verspreiden, het vermengt zich ook met andere stromingen. Op Lowlands staat dit jaar o.a. ook Mary Ann Hobbs te draaien, de BBC-radio1-dj die dubstep aan het grote publiek liet horen, en ik verheug me er nu al op. Veel van de dubstep-producers die zij de ruimte heeft gegeven in haar programma, staan tegenwoordig op grote festivals en werken steeds vaker met artiesten uit andere stromingen. Wonderkind Skream! heeft een plaat geremixed voor The Klaxons. Dizzee Rascal heeft een nummer met vocals van Arctic Monkeys frontman Alex Turner. Scroobius Pip vs. Dans le Sac (bekendst van ‘Thou shalt not kill’) heeft Dizzee Rascal geremixed op de plaat ‘Hiphop is art’. Kode9, de dubstep-professor doet het met bekende hiphoppers en Dj Pinch werkt samen met techno-dj Ricardo Villalobos.

Volg je het nog? Dubstep is overal, zelfs zonder je het doorhebt… Pas maar op deze zomer!

transformers, tuurlijk

logoJe hoeft me niet te geloven, maar gisteren ben ik, op verzoek van een meisje, met haar naar de film Transformers geweest.  In de bioscooopzaal zaten verder overtuigend veel groepjes jongens, de meesten zonder hun eigen Transformer-pop uit 1986.

“Fuck Yeah!”
De film in het kort: 2,5 uur lang vooral zwaar Amerikaans leger-materiaal en dikke kick-ass robots uit de kampen van Optimus Prime en Megatron die met elkaar op de (mechanische) vuist gaan. Een paar keer kon ik me niet inhouden en schreeuwde ik “fuck yeah” als er weer een Decepticon door een GI of Marine werd neergeknald of een geheime geheime geheime dienst-medewerker weer een top-secret toonde aan de hoofdrol-nerds en hun te hotte brainy, love interests. Tja, regisseur Michael Bay (Armageddon, Pearl Harbor) heeft een reputatie op dit gebied…

“Sssst Autobots, straks zien mn ouders jullie nog!’
Wel de meest te gekke scene was die van de Autobots (dat zijn ‘de goeien’) die zich verstoppen bij het ouderlijk huis van de loser-turned-hero:

Visueel en levendig
Enfin, 150 minuten vechtende robots en ander wapentuig is misschien wat veel van het goede, maar feit blijft dat de Transformers wel erg goed gemaakt zijn, echt tot leven komen. Iemand bekend met antropomorfisme? De medewerkers van George Lucas’ Industrial Light & Magic hebben hun best weer gedaan!

inhoud eerst

Urban CactusKan iemand me helpen, want ik kom er niet uit. Zoals ik het zie heb je, waar het media betreft, de volgende assen: inhoud, technologie, medium en vorm. En de laatste tijd worden deze dingen steeds meer met elkaar verward, of althans, zo ervaar ik het.

Oud in nieuw
Natuurlijk is er verwarring, omdat dankzij het samengaan van oude(re) media in nieuwere media ook letterlijke verwarring ontstaat, en alle media door elkaar heen beginnen te lopen. Maar dat is bij iedere intrede van een nieuwer medium het geval geweest. Maar welke as, welke pijler is nou steeds het belangrijkste uitgangspunt geweest? Waar begint het mee?

De mens is de maat
Ik ga zelf voor inhoud, de content, want al zolang er mensen bestaan, worden er verhalen verteld. En die gaan over dood, liefde, geluk, verdriet, angs, haat, emoties, etc. Kortom: het gaat over menselijke zaken. Spannend, informatief, humoristisch, en wat niet nog meer aan combinaties en uitbreidingen daarop.

Verschillende partijen
De techies
Maar web2.0’ers hebben het over technologie en veranderende vormen. En soms ook over inhoud, maar dan over de user-generated versie ervan. En deze web2.0’ers zien altijd de technologische ontwikkelingen en innovaties als leading. Technologisch determinisme heet dat toch?

Professionele mediamakers
Programmamakers en omroepen hebben het -hopelijk- vooral over inhoud, maar dan de professioneel geproduceerde. En over de kracht van het (massa-)medium. Radio en televisie hebben de meesten al zeker 50 jaar onder de knie, maar contentproductie voor het medium internet, met zijn interactiviteit en netwerken en databases, moet nog altijd uitgevogeld worden. We zijn nog maar 10 jaar bezig, dus fouten maken, uitproberen en wedden op het verkeerde paard mag nog gewoon. Maar een fout die we niet moeten maken, is om de developers en techies de boel te laten bepalen. En ik krijg toch sterk het idee dat dat is wat er nu veel gebeurt.

Zonder inhoud geen techniek
Dus als je bij een omroep werkt, die altijd wist om te gaan met radio en televisie, en die nu ook steeds meer de mogelijkheden zoekt van nieuwere media als internet, mobiele telefoon, decoders en ontvangers, waar moet je dan beginnen, als je concepten verzint? Bij de inhoud toch?! En ik zeg niet dat dat hele web2.0 fenomeen waardeloos is, met interessante ontwikkeling op het gebied social networking, user-generated content en metadatering, maar er is wel altijd eerst content nodig om te mashuppen, te sharen en taggen. En die content wordt voor het overgrote deel nog altijd geproduceerd door professionele mediamakers. En dat zeg ik niet omdat ik bij zo’n mediabedrijf werk, maar omdat ik er van overtuigd ben dat mediamaken toch echt een vak is, en dat er opleiding, geld, tijd, zweet en andere inspanningen voor nodig zijn.

Ik ben er nog steeds niet helemaal uit, en heb nog een andere tekst klaar, maar ik blijf ergens vastlopen. Kan iemand me verder helpen?