Me sad, Jane dead

Vandaag vernam ik dat Jane Jacobs is overleden. Een paar maanden terug ben ik begonnen met een boek van haar, dat zeer invloedrijk is geweest op het gebied van stedelijke ontwikkeling en stadsplanning, en dat ook hedendaagse wetenschappers en schrijvers als Richard Florida en Malcolm Gladwell inspireert. “The life and death of Great American Cities” is geschreven in 1961, maar is op het moment actueler dan ooit. Op de Wikipedia-pagina staat:

Jacobs hield een met typerend common sense doorspekt pleidooi voor kleinschalige buurten met een druk straatbeeld waar wonen, werken en winkelen zoveel mogelijk gemengd werden. De menselijke schaal diende volgens Jacobs de maat te zijn in stedelijke ontwikkeling.

Wie haar werk had gelezen, kon de mislukking van bijv. de Bijlmermeer al voorzien. Ook een saillant detail is dat ze de plannen voor een financieel centrum in Lower Manhattan keihard veroordeelde als negatieve ontwikkeling voor de stad. Niet veel later zou het WTC toch gebouwd worden. De geschiedenis kennen we…

Jacobs was geen wetenschapper, en ook bezat ze geen groot schrijftalent. Daarnaast is haar boek niet altijd even makkelijk, door het nu gedateerde taalgebruik uit de jaren ’60. Desondanks zijn haar theorieen en observaties zeker de moeite waard. En voor de plaatjes bij de tekst, zo schrijft ze zelf, moet je zelf maar goed opletten als je in een grote stad bent.