Eerst luisteren

good old radio
Upload via Flickr: HippieDude

Discussieren over legale/illegale muziek is zo 2004. Toepassingen die zijn bedacht om piraterij tegen te gaan, blijken enerzijds de *gewone* consument in de weg te zitten en anderzijds voor krakers makkelijk te omzeilen. Tijd om de nieuwe, succesvolle en wel goed werkende voorbeelden te bekijken, en niet heel primitief de boel op slot gooien en gaan zitten huilen omdat het niet meer zoals vroeger is

Wees nou eens creatief
Een goede illustratie is het verhaal van Junkie XL, die in “De Wereld Draait Door” vertelde dat muziek in films en games de nieuwe radio is. Giel Beelen lachte erom als een boer met kiespijn, en kon zijn radio nog net, met quasi-zelfspot, tot ‘ouderwets’ betitelen. Vooral de game-industrie is een distributie-kanaal/medium waar 5 jaar geleden niemand aan dacht als afzetmarkt voor muziek. Waar JunkieXL dit helemaal begrepen heeft, en hoog en droog in Amerika woont en werkt en meegaat met de trends aldaar, daar wordt hier in NL nog altijd weinig geinnoveerd op muziekgebied. Hoe kortzichtig en simpel andere artiesten kunnen zijn, liet Marco Borsato zien, door een tijdje geleden alweer, zijn nieuwe album alleen op DVD uit te brengen, omdat die moeilijker te kraken zou zijn dan een gewone cd.

Upside-down
En natuurlijk zijn er dingen veranderd. Vroeger (lees: pre-internet) verdienden artiesten en bands hun geld met de verkoop van cd’s. Concerten en optredens op bijv. de televisie, deden ze alleen voor de publiciteit, met als enig doel om hun schijfjes aan nog meer mensen te slijten. Tegenwoordig zijn het juist de mega-tournees en performances op radio en tv die geld in het laatje moeten brengen.

Herhaling van de geschiedenis
Mensen willen graag muziek luisteren. Zo simpel is het. En ze willen er best voor betalen, dat is het probleem ook niet. Maar de consument moet niet belazerd worden, en laten we wel zijn, dat werden we in het verleden wel. En dat besef groeit gelukkig aan de verkoopzijde ook, met als gevolg een hele reeks nieuwe initiatieven in alle segmenten van de muziek-bizz.

Voorbeelden
Last.fm en Pandora.com helpen luisteraars bij het vinden van muziek die bij hun smaak past. Podcasts geven amateurs hun podium. Alle bekende radiostations zenden online uit. Nieuwe bands worden groot door filesharing en sites als MySpace.com, met als bekendste voorbeeld The Arctic Monkeys.

Bij televisie zeggen ze “show don’t tell”. In de muziekindustrie denken de oude bazen “burn don’t sell”. Maar online muziekwinkels van Apple (iTunesMusicStore), Yahoo en Freerecordshop bewijzen dat de consument zijn portomonnee ook op internet best wil trekken. En onderzoek na onderzoek wijst uit dat muziekdownloader vaak ook overgaan tot aankoop.

Laat voor de muziekbizz dan gelden: “let them listen, than sell”.

nieuws: een kunstmatig slagveld

Nieuws maken en vinden op internet is helemaal hot. Zo heet zelfs, dat de Amerikanen – met veel gevoel voor retoriek – het hele fenomeen de term Newsreader Wars hebben meegegeven.

Voorbeelden van de verschillende “strijders” zijn digg.com, newsvine, GoogleNews, tailrank en reddit. Nederlandse nieuws-initiatieven schieten ook als paddestoelen uit de grond: 247nieuws.nl NieuwsZicht en DutchDirections

Waar vechten we voor?
Een nieuwe oorlog, maar met een klassieke vraag: moeten belangrijke beslissingen worden genomen door mensen, of laten we het over aan de machines. Vertaald naar nieuws komt dit neer op menselijk redactiewerk versus wiskundige formules.

If you can’t beat them…
Vooralsnog is de winnaar niet bekend, en er wordt dan ook volop geexperimenteerd met beide manieren. Waar veel technologen op dit moment hun geld op inzetten, is de combinatie van beide methoden. Waar de een (Rael Dornfest van O’Reilly Media) het heeft over artificial artificial intelligence, noemt de ander (Kevin Kelly) het consensus web filters.

Als het beestje maar een naam heeft
Het is in technologie-land gebruikelijk om voor alle emerging-fenomenen meteen maar een term te bedenken, dus na de relletjes over benamingen als RSS, Podcasting en Web2.0, kan dit er ook wel bij.

Kwaliteit volgt context
Waar het hier in principe om draait, is niet de vraag of de mens of de machine beter in staat is om nieuwswaarde te bepalen, maar om de vraag wanneer nieuws voor iemand relevant/interessant is. Is dit zo, wanneer veel mensen zeggen (“wisdom of crowds”) dat het relevant is, of wanneer een editor (de professional) het voor je bepaalt of juist wanneer een machine dit berekent op basis van jouw vooraf opgegeven voorkeuren?

Je mag het zelf bepalen!
Wat mij betreft wordt het uber-nieuwsoverzicht opgebouwd uit een combinatie van al bovenstaande manieren. Een aardig voorbeeld is popurls.com, die al de verschillende nieuwssites naast elkaar zet. Kun je mooi je eigen schifting maken.

Het is zoeken of maken
En mocht je het allemaal helemaal niet eens zijn met het nieuws dat je consumeert, dan kun je het nog altijd zelf produceren. Noem het participatie, noem het user-generated of iets met social en je hebt momentum. Een interessante visie van Tim Ziegel komt neer op het volgende: heel het internet bestaat volgens hem maar uit 2 opties: vinden of publiceren:

Think about it this way: Almost everything on the web that isn’t Google is a content management or publishing system. You’re either finding something (Google) or you’re publishing something. Ebay is nothing more than a content management system for posting what’s for sale and for how much. Flickr is a publishing system. MySpace is a publishing system.

Het “verzet” tegen de mainstream/traditionele media door webloggers, Web2.0-concepten en de nieuwe generatie newsreaders groeit gestaag. De mogelijkheden om zelf nieuws te publiceren (publishability) worden steeds groter. De tijd om bovengronds te gaan is aangebroken, en dus zullen de nerds, geeks en techies ook nieuwe, andere inhouden moeten toelaten tot het strijdtoneel. Want nieuws over technologie omwille van de technologie maakt zichzelf op den duur overbodig.

Update: aangepast op 24 maart 2006

hallucinante waarheden

Mens en machine nemen het op tal van vlakken tegen elkaar op. En in het tijdperk waarin de vergrijzing letterlijk zichtbaar wordt en we bang gemaakt worden voor terrorisme, sneuvelen mens-oplossingen en wordt machinale digitalisering ingezet als het wonder-, red- en hulpmiddel.

Mediamaken is blijkbaar toch een vak
Terwijl deze week de dood van podcasting werd aangekondigd, mocht ik achter de schermen meelopen bij de “ouderwetse” radio: het Radio2-programma “Cappuccino“. De sfeer op locatie, de gasten en de luisteraars van dit programma (dat ik zelf nooit eerder beluisterd had), deden me maar weer eens beseffen dat technologische vernieuwing niet per se technologie vooruitgang betekent.

Anticipatie en participatie
Radiomaken heeft iets magisch dat alleen door het te ervaren, is te begrijpen. De combinatie van crew, techniek, muziek en de mogelijkheid om a la minute dingen om te gooien, creeeren een geheel eigen sfeer en dynamiek. Ongekend in veel bedrijfstakken, zeker ook het geval bij internet-producties.

Oude media vanuit een nieuw perspectief
Terwijl de nieuwe generatie mediaconsumenten opgroeien met fragmentatie, individualisme en sociale netwerken -om de boel toch weer bij elkaar te houden- blijkt good-old radio nog altijd zeer in trek bij een groot publiek. Vergrijzers weliswaar, die al jaren afstemmen op hun favoriete programma, hebben een gedeelde ervaring waar een netwerk als bijvoorbeeld Hyves, “u” tegen mag zeggen. Voor veel luisteraars is het programma een instituut, een integraal onderdeel van een hun dagelijks leven. Luisteraars bellen in, sturen e-mails en brieven en tonen daarmee hun betrokkenheid. Het programma is hun content en het sociale netwerk wordt gevormd door de presentatoren, de gasten en de andere luisteraars.

Een erfenis voor iedereen
En natuurlijk zijn de traditionele radio-luisteraars oud en grijs en kunnen ze niet wennen of begrijpen wat al die nieuwe dingen zijn waar hun (klein)kinderen mee aan komen zetten. Maar dat geeft niet. De babyboomers gaan uiteindelijk dood en nieuwe generaties hebben hun eigen mediagebruik. Iedere generatie weer opnieuw. Zolang we per generatie maar beseffen hoe en vooral waarom onze voorgangers het vroeger op hun manier deden. En zo blijft mediamaken een vak, of je het resultaat nou hoort op je iPod of via je mobieltje: kwaliteit herkent iedereen.

En zo leefde mens en machine nog lang en gelukkig!

lange staart

Binnenkort verschijnt een boek van Chris Anderson, genaamd The Long Tail
long tail
Dit is het gedeelte van de verkopen dat niet behoort tot het populaire segment. Bij elkaar zijn er meer producten NIET populair, dan het aantal dat wel populair is. Producten die winstgevend kunnen zijn zonder er massa’s van te verkopen, hebben vaak deze kenmerken:

a) worden verkocht via het internet,
b) hebben schaalvergroting kunnen toepassen in productie,
c) zijn makkelijk beschikbaar zijn door globalisering
d) in digitale vorm te reproduceren
e) geen fysieke opslagruimte nodig

Denk aan films, cd’s, en boeken. Amazon.com is zo’n beetje het schoolvoorbeeld van een bedrijf dat de meeste winst haalt door de verkoop van obscure, zeldzame, weinig gevraagde artikelen.

It’s gonna be so niche
Dit alles gezegd hebbende, moet je maar eens naar kijken naar deze Japanse postzegelverzamelaar (via Frankwatching) en jezelf afvragen of dit soort hobbies weleens (economisch) booming kunnen worden in de nabije toekomst…

massa: een kritiek punt

De laatste tijd raak ik steeds meer ge├â┬»nteresseerd in massa-verschijnselen. Zo vertelde een persoon mij, die pas geleden een aantal grote steden en ook het platteland in China heeft bezocht, dat hem vooral opviel dat ‘er gewoon heel veel Chinezen’ zijn. Niet voor niets dat veel mensen bang zijn voor world domination door de Volksrepubliek, nu ze in economische en technologische opzichten internationaal steeds belangrijker worden of al leidend zijn.

En dan De Tweede Bubble
Als het gaat om het slagen van een business-model, om afzetmarkten en om adoptie en gebruikers, dan heb je een absoluut aantal kopers/gebruikers/lezers/etc. nodig. Vaak denk ik dat Nederland te klein is, als het gaat om het behalen van zo’n kritieke massa. Een voorbeeld dat deze stelling in eerste instantie tegenspreekt, is Hyves.nl. Maar als je verder kijkt, zie je dat Hyves ook internationaal actief is, en ik denk dat ze dat niet voor niks doen…

“Aan een goeie jeugd heb je niks”
Alles wat “jongeren” is, heeft de laatste tijd momentum. Ook bij de meeste nieuwe internet-initiatieven wordt gemikt op jongeren, paswerkenden en yuppen. En deze groep hoort natuurlijk ook reuze-interessant te zijn voor marketeers, omdat ze schijnbaar de toekomst hebben. Maar nu las ik in een artikel van Tijdschrijft voor Marketing dat juist de babyboomers de toekomst hebben, omdat jongeren veel minder te besteden hebben, en meelopers zijn, omdat ze vaak onder druk staan van hun peers. De ouderen van nu hebben veel meer tijd, veel meer geld en veel meer vrijheid in keuzes en doen en laten. In de Wired van Februari 2006 werd de nieuwe term voor deze groep al geintroduceerd: bloomers.

Fuck de vergrijzing

Dus als er een kritieke massa in Nederland is die je moet/wilt bereiken, dan zijn het de 50-plussers wel. Ze zijn nl. met ontzettend veel. Hoe heet dit fenomeen ookalweer? Juist, vergrijzing. Wedden dat die term binnen 5 jaar bijna niet meer gebruikt wordt in de media…!

in elkaar geslapen

En hier izzie dan: mijn eerste creatieve productie in 2006, gemaakt i.s.m met collega Eva. Vanuit een interne wedstrijd op het werk, met het thema slapen, maakten we deze mini-documentaire.

Synopsis:
Janus (28) lijdt aan zeldzame ziekte, waardoor hij na het wakker worden teveel energie krijgt. Janus denkt zelf een manier gevonden te hebben om hier mee om te gaan…