jij, jouw, mijn, ik

De laatste tijd is het schrijven van berichten er vaak bij ingeschoten, maar van ophouden is echt geen sprake. Zo werd ik afgelopen weekend aangespoord door een van mn trouwste fans, om toch vooral weer wat vaker te schrijven over tech en media. En zo, met hernieuwde zin en misschien wel wat minder aandacht voor de straat, ga ik mijn tweede blog-jaar in.

sociale zekerheidjes
Tijd om weer eens wat updates te geven. Over tech, trends en andere media aangelegenheden. Zo valt me op dat de namen van de meest hotte media-uitingen van dit moment, allemaal voornaamwoorden bevatten: myspace, youtube en me, you and everyone we know. Je kan er natuurlijk ook niet omheen: de noemer waar dit alles onder valt is social software. Een voorzichtige voorspelling: geef je project een naam waarin duidelijk een *relatie* naar voren komt, laat dit weerklinken in de naam, et voila: je doet volledig mee in de nieuwe tech-bubble. Alleen moet je dit keer wel een business-plan meenemen.

Later deze week meer hierover.

todo
En omdat ik nu wel oud genoeg ben om mee te doen aan De Bubbel 2.0, heb ik bedacht om maar eens goed aan de slag te gaan. Zo heb ik mijzelf dit jaar ten doel gesteld om meer creatief productief te zijn. Een schrijfcursus moet me vanaf maart beter op weg helpen om mijn gedachten en ideee beter uiteen te kunnen zetten. Ook op video en audio-vlak wil ik me meer toeleggen.

mini-mockumentary
Vanaf morgen zal mn 1e (weliswaar co-)productie te zien zijn, getiteld ‘In elkaar geslapen‘ waarbij Janus Karpinsky gevolgd wordt, een man van 28, die op een bijzondere manier met een zeldzame aandoening omgaat…

beats maken
Nu weet ik ook wel dat half NL bezig is met het zelf produceren van raps en rhymes, maar dubstep maken nog niet zoveel Hollanders. Via een kennis ben ik in contact gekomen met een beatsmaker, die ook wel oren heeft naar een van de jongste nieuwe muziekgenres uit South-London. Ben benieuwd wat dit op gaat leveren…

suikerfabriek

Je zou dit korte verhaal een kaleidoscopische greep uit het nachtleven kunnen noemen. Voor degenen die er met ons bij waren, was het gewoon een nietsvermoedende vrijdagavond in Amsterdam, die uitliep op een mentale pakjesavond vol aangename verrassingen…

Verklede mannen
“Gelukkig, ze zijn er nog”, zeiden we tegen elkaar, toen we onverwachts getuige werden van een travestieten-verkiezing of iets dat er op leek.

Female-flasher
Niet veel later kwam er meisje bij ons staan, die we even daarvoor hevig hadden zien zoenen met een kleine jongen. Toen ze vlak voor ons stond, ontblootte ze haar linkerborst 2 seconden just for the fun of it, lachte erbij, en danste daarna met haar opgeruimde boezem weer verder

Missie
Nadat onze eigen gesprekken ook niet meer alleen over priemgetallen en het almaar uitdijende heelal gingen, kwam er iemand op ons af: ene Paulien met een duidelijk missie: “Ik moet XTC hebben! Hebben jullie wat bij je?”

Wenen
Hoe graag we haar ook van dienst hadden willen zijn, konden we niet anders dan haar *haar moment* te laten uitstellen. Na deze afwijzing waren we uiteraard ietwat in mineur, maar die stemming verbleekte bij de gemoedstoestand van weer een nieuw meisje, die een traantje weg moest pinken bij een onduidelijke discussie waarin we pardoes met haar in verwikkeld waren geraakt…

Enfin
Als dit binnen 4 uur kan gebeuren, dan wordt het tijd om shoarma te gaan eten en naar huis te gaan.

snelsnel

“Ik zet ’t wel ff online”
Soms wil je iemand iets snel laten zien, iets met foto’s of gewoon tekst. Daar heb je op het internet allerlei sites en diensten voor, maar een v/d snelste is wel peanutbutterWiki, ofwel pbWiki.

Broodjes smeren

Als je eenmaal doorhebt hoe het werkt, heb je een internetpagina net zo snel gemaakt als een boterham met pindakaas… (aldus de makers van pbWiki)


PBwiki logo

dinsdagoggend

En zo lieten ze hem weer achter, in de overweldigende architectuur van zijn zondagse eenzaamheid.

Uit: “De gevarendriehoek” van A.F.Th. van der Heijden.

Waar de een het heel mooi zegt, is een ander weer heel oprecht:

Ik heb er zelf twee, een van 23 en een van 25 jaar, maar het maakt niet uit of je 120 wordt en zij 80: je blijft altijd voor ze zorgen…

Op een gang, in een gebouw, ergens in Hilversum

doek en film

Afgelopen weekeinde naar Rotterdam afgereisd om daar binnen 22 uur 8 films te kijken. Van heel oud tot erg nieuw, en van erg goed tot best wel leuk. We hadden blijkbaar mazzel, want niks geen onbegrijpelijk experimentueus gedoe gelukkig.
De namen: Linerboard, Tango Apasionado, 24 Wirklichkeiten pro Sekunde, Beverly Hills Cop 1, The Big Lebowski, Madeinusa, My dad is 100 years old en The Greatest Love.

Ja, er zaten idd ook oude bekenden tussen, maar dat mag toch?!

shawl

De trein stopt op station Naarden-Bussum. Een station waarvan ik me eigenlijk altijd af vraag of het station nu in Naarden of Bussum ligt. Het ligt niet tussen de twee plaatsen in zoals je zou kunnen vermoeden, denkende aan ons poldermodel.

Achteloos
Afijn, de trein stopt op het station, en een meisje van rond de 20 jaar met witte sneakers aan, loopt naar de uitgang. De jongen die tegenover haar zit, ziet dat ze haar sjaal vergeet, veert op, rent naar het meisje en tikt haar aan:

“Volgens mij heb je je shawl nog laten liggen?!”

Waarop het meisje pardoes antwoord:

– “Oh wat lief van je, dankjewel!”

Samen met de rest van de mensen in de coupé hoop ik stiekem dat ze hem, om haar bedankje kracht bij te zetten, nog een zoentje op z’n wang zal geven. Maar ze moet natuurlijk verder… En in de trein, daar op dat moment, op die koude donderdagochtend in februari, daar blijven we met elkaar nog zeker tot de volgende stop gelukzalig glimlachen.

waar voor je Cash


Upload via Flickr: mrflip.

Gisteren kregen we bij de Sneak Preview de film Walk the line te zien. Via een vriend die lyrisch is over deze net-niet-meer-levende legende, kende ik al veel van Cash’s nummers, maar dat de beste man zo’n turbulent leven heeft gehad, dat had ik niet kunnen vermoeden. Het blijft natuurlijk film, maar ik neem aan dat de meeste scenes wel op feiten zijn gebaseerd.

Elvis de PILvis
Eén van die feiten bleek gister, is dat Johnny Cash regelmatig optrad samen met Elvis (die we nu beter de Nachtapotheker kunnen noemen), Roy Orbison, Jerry Lee Lewis en andere grote artiesten uit die tijd.

Extreme 60’s line-up
Zo kon je het begin jaren ’60 treffen dat je in een buurthuis ergens in Amerika, voor pak ‘em beet 50 dollarcent een avondje uitging, en daar kon genieten van een fantastische line-up. Denk je eens in wat een kaartje daarvoor vandaag de dag zou moeten kosten…