waterloos wassen


Upload via Flickr: CampoDiPace.

En alweer een bericht over een nieuw wonder der technologie! Dit is niet een nieuwe versie van mijn horloge, maar een wasmachine, ontwikkeld door Sinaporese studenten. Naja… t’is meer een kledingschoonmaak-unit, die geen water gebruikt, maar ionen.

Klinkt meteen cool, en is natuurlijk zo milieuvriendelijk en energie-zuinig als geen ander. Het enige negatieve aan het apparaat zijn de ionen, die nodig zijn om geuren en vlekken uit je kleding en stoffen te halen (werkt volgens hetzelfde principe als luchtzuiveringsinstallaties). Hier meer informatie

Flauw: vindt de stomerij-bizz hier dan haar Waterloo(s)?

arm(e-) laptop


Upload via Flickr: CampoDiPace.

Heeft de wereld dan eindelijk nieuws dat alleen maar goed kan zijn?

Het lijk er op, nu Prof. Nicholas Negroponte van het MIT erin is geslaagd om een laptop voor $100 te ontwikkelen. Hij draait op open-source software, heeft wifi and voip-diensten aan boord, en is uitgerust met een basis-set aan applicaties om tekst te verwerken, al spelend te leren, en een omgeving om zelf software te bouwen (geheel in de opensource geest uiteraard). Het grappige is dat hij niet op stroom of batterijen werkt, maar met een ouderwetse zwengel: een minuutje draaien levert 40 minuten power!

In een interview met Wired blijkt dat er feitelijk geen nadelen zijn aan dit hele project. Het MIT hoeft geen geld te verdienen en alle andere betrokken partijen zijn er mee geholpen: overheden, kinderen, onderwijsinstellingen en zelfs de mondiale tech-bedrijven die een groeimarkt zien in de Derde Wereld. Ook het opgroeien van een hele generatie met open-source software als weapon-of-choice, gecombineerd met hun aantal van miljarden gebruikers, kan in de toekomst nog weleens interessante verschuivingen van macht en focus in de wereld opleveren

Enige wat ik nog miste in het artikel, zijn de culturele implicaties van de straks plotselinge overweldigende aanwezigheid van laptops in landen waar analfabetisme, burgeroorlogen, maatschappelijke onrusten en andere conflicten aan de orde van de dag zijn. Hoe lang duurt het bijv. voordat de laptops door plaatselijke Warlords worden gebruikt?

Ik begrijp ook wel dat deze laptops zijn bedoeld om dit op lange termijn juist allemaal op te lossen… maar he, laten ze alsjeblieft wel een plan hebben voor wat te doen bij ‘oneigenlijk gebruik’!

hoera voor mij

Vanavond om 21.30uur is het 25 jaar geleden dat mn moeder me op de wereld zette en mijn vader mn navelstreng doorknipte en de kraamverzorgster koffie zette en mn oom de hond uitliet, terwijl het zaterdagavond was en het buiten min of meer stormde.

Dolgelukkig heb ik vandaag al tientallen sms’jes, telefoontjes en emails met de allereerlijkste gelukswensen mogen ontvangen. En dan te bedenken dat de dag nog niet eens om is… Daarvoor ben ik jullie allemaal uiteraard heel erg dankbaar.

Maar nu ik dan toch ieder jaar echt steeds ouder wordt, voel ik ook af en toe wel wat meer voor de woorden van een goede vriend:
“jarig zijn is beloond worden voor blijven doorademen!”.

Afijn, als je dan toch iig maar 1x per jaar beloond mag worden 😉

hoera voor hilversum

Als ik vroeger met mijn ouders door Hilversum reed, bekroop me altijd het gevoel dat op die plek iets heel bijzonders gebeurde: daar werd TELEVISIE!! gemaakt.

Sinds vandaag ben ik ook omroep-medewerker, en wel bij de KRO (zie vorige post). Nadat ik mijn kersverse collega Annike een blikje Cola-light had gegeven, nam ze me mee naar de kelder. Want daar in het heilige der heilige van Hilversum stond ik binnen 2 minuten op 3 sets: Goedemorgen Nederland, Netwerk en Theater van het Sentiment. Als je dan op zo’n set staat is het bijzondere er wel ff vanaf, maar toch: je staat wel op een plek die miljoenen Nederlanders kennen. En dan is het toch wel weer heel bijzonder.

Iemand vertelde me afgelopen weekend al met veel passie hoe leuk werken voor een omroep is, en ik hoop dat ‘ie gelijk krijgt. Vandaag was iig een erg goed begin. Zeker omdat ik gewend ben in kleine bedrijven te werken, krijg ik hier een organisatie-omslag te verduren, want alles is hier geregeld en over nagedacht. Zo kun je op de wc de tijd dat het licht aan moet tot op de seconde instellen, krijg je door het hele pand toegang via een elektronische pas, waar je ook van eet, drinkt, print en kopieert.

Kzag op de server al foto’s van een bbq staan, dus dat komt helemaal goed. En wat Yvon betreft, ze schijnt nu druk te zijn met haar kindje, maar ze loopt als ze terug is ongetwijfeld weer rond in het gebouw, en via een andere collega, waarbij ik voorzichting naar Yvon informeerde, hoorde ik dat ze vaak op de afdeling naast ons aanwezig is dan…

Hoera voor Hilversum! Nu eerst nog een tv aanschaffen …

dag Kunstbende, hallo KRO


Upload via Flickr: CampoDiPace.

Vandaag mijn laatste officiele dag bij Kunstbende. Dus ook mijn laatste bericht vanaf mn oude bureautje. Alle spullen zitten in de doos, bestanden zijn netjes gebrand op cd en dvd, en er is afscheid genomen van de collega’s. Ik zal de Kunstbende missen: de locatie, het kantoor, de collega’s en de werkzaamheden.

Maar… niet te lang getreurd uiteraard. Met mn opgedroogde tranen start ik maandag a.s. (een dag voor mn verjaardag) aan nieuwe projecten bij de Katholieke Radio Omroep te Hilversum. Als interaction designer concepts -in de volksmond gewoon *ideeenman*- mag ik allerlei plannetjes gaan smeden om televisie en internet met elkaar te combineren.

Uiteraard zal ik hier af en toe verslag doen vanuit Hillywood.

En nu gauw op naar de jaarlijkse voorjaarsbarbecue om samen met Yvon een sateetje te prikken 😉

in Lissabon regende het niet…


Upload via Flickr: CampoDiPace.

En dus was die mooie plu blijkbaar ook niet nodig.

Meer dan een week lang lekker veel slapen, veel lezen, beetje tegen golven inspringen, met je grote teen op het meest zuidelijke puntje van Europa staan, Jezus tegenkomen, in een heus voetbalstadion een Champions League wedstrijd bekijken en ondertussen de Portugese taal leren.

Je zou het een manier kunnen noemen, om de eerste, echt vieze herfstweek in Nederland te ontvluchten… 😉

Live in Lissabon


Upload via Flickr: CampoDiPace.

Gisteren een roadtrip gemaakt van 600km, vanuit de Algarve naar Lissabon. En terwijl het immense Christus-beeld op een heuvel aan de overkant een oogje in het zeil hield, verkenden we het centrum van de stad, bezochten een Jardim Botanico en zagen vanuit Estadio da Luz Benfica verliezen van Villareal