met alle respect, uiteraard


Upload via Flickr: CampoDiPace.

Dit bericht valt letterlijk te categoriseren onder straat, want het gaat over iets wat ik ergens op een parkeerplaats op de grond zag liggen. Ik raapte het op en zag een gebrande cd met daarop de veelbelovende, handgeschreven tekst: “NEOPHYTE – 13 Jaar Terreur, cd 2”.

Zonder aarzeling stopte ik het ding weg in mijn jaszak en sprintte naar de dichtstbijzijnde hifi-stereo-audio-installatie.

Stiekem wist ik al wel dat het hier om snoeiharde terror/hardcore/gabber (you name it) house zou gaan. Nooit te beroerd om open te staan voor nieuwe invloeden en stijlen, luisterde ik nummer na nummer af. Bij track 5 kon ik niet anders dan het voor gezien (of beter: geluisterd) houden.

Dat deze Rotterdamse DJ al 13 jaar bezig is met deze *muziek*, en dan nog geen stap vooruitgekomen is op artistiek, creatief of zelfs melodieus vlak, vind ik getuigen van een ultraconservatieve houding jegens de vooruitgang binnen de house-scene. Mijns inziens zou de beste knul zijn naam beter in DJ Struisvogel kunnen veranderen, en dan nog heerlijk 13 jaar aan ouderwetse terreurmuziek kunnen -ahem- componeren. Er zal vast een publiek voor zijn.

Zo had ik eigenlijk allang beter moeten weten: je kunt beter geen dingen van de grond af oprapen!

Mash-ups: een nieuwe wereld


Upload via Flickr: CampoDiPace.

Mash-ups: ze zijn er in vele soorten en maten. Je hebt mash-up video’s, mash-up muziek en zelfs mash-up websites. Om toch vooral niet aan deze trend voorbij te gaan, wil ik bij deze graag naar 2 vette, soort van mash-ups linken:
1. Philip da illest (video) – thanks to grrr.nl
2. Imagine – George W. Bush (mp3) – thanks to BBC Radio1’s The Blue Room en Total Recorder

Veel download-, kijk- en luisterplezier.

speelgoedspion

Een goede vriend van mij gaat een half jaar in Amerika wonen en werken. Vanavond is zijn afscheidsfeestje, en we willen hem graag iets meegeven, dat hij goed kan gebruiken in dat grote, boze land aan de andere kant van de oceaan.

Een paar weken geleden zag ik een neefje van 7 in de weer met een fluister-afluister-gadget:
afluister-gadget.
En dat bracht mij nu op het idee om voor onze vriend een compleet arsenaal aan beveiligings- en afluisterapparatuur aan te schaffen, zodat ‘ie lekker mee kan doen met al die gekke Yanks.

En zo toog ik naar een niet nader te noemen speelgoedwinkel, alwaar tot mijn verbazing een compleet rek was ingericht voor kindspionnen. In het assortiment vond ik de volgende zaken:

  • pennen die stiekem gesprekken opnemen
  • bewegingssensoren voor deuren en ramen
  • inbraakalarmen
  • richtmicrofoons voor de (middel)lange afstand

En dat allemaal voor een prijs waarvan je alleen maar kunt denken: dat kinderhanden dit kunnen maken…! En naar de speelgoedwinkel gaan, zou ik graag iedere volwassene willen aanbevelen, heerlijk!

Kunstproject in Spakenburg


Upload via Flickr: CampoDiPace.

Een kunstproject opzetten in Spakenburg. Dat is een idee dat ik al een tijdje heb. Afgelopen weekend dacht ik er nog eens over na en vanochtend dan eindelijk de daad bij het woord gevoegd: ik had een afspraak met iemand van de gemeente, die belast is met kunst- en culturele zaken in Bunschoten-Spakenburg. Aan hem heb ik mijn plan uitgelegd voor een (semi-)permanent, openbaar en interactief kunstwerk, op een prominente positie in het centrum van Spakenburg. Mijn plan is om de cultuurhistorie van het dorp te verenigen met de hedendaagse cultuur door gebruik te maken van nieuwe media. Klinkt misschien wat vaag nog, maar wat het precies is, daarover zal ik binnenkort meer uitweiden.

De persoon in kwestie reageerde enthousiast, dacht veel mee en wist me veel informatie te verschaffen. Meteen ook kreeg ik allerlei documenten (presentaties, tekeningen en foto’s) mee, die me zouden kunnen helpen om mijn plan verder uit te voeren. Er is nu afgesproken dat ik een document opstel van mijn idee, en dat deze gepresenteerd zal worden aan de Wethouder van Cultuur, en als dan alles goed is, uiteindelijk ook aan het voltallige College van B & W.

Heb erg veel zin om het project te gaan doen. Ten eerste omdat het om een interactief kunstwerk gaat, ten tweede omdat het openbaar is, en dus voor iedereen waarde heeft, en ten derde: het is in Spakenburg! En het allermooiste is: ik kan, moet en wil het niet alleen doen, daar moet juist iedereen bij helpen, dus je bent gewaarschuwd…!

Ik hou je op de hoogte!

je fysieke ‘zijn’


Upload via Flickr: CampoDiPace.

Zat ik gisteren nog licht te mijmeren over mijn digitale identiteit, vandaag wordt ik de hele dag min of meer pijnlijk herinnerd aan mn fysieke identiteit. Kheb namelijk gisteren een proefles boksen gehad, die 2,5 uur duurde, waarbij touwtje-springen, sit-ups, push-ups en op de plaats rennen de hoogtepunten van de avond waren. En dat steeds in blokken van 3 minuten exercisen en 1 minuut rust. Dit alles in de geest van een boksronde. Zoals onze trainer zei:”Als in een wedstrijd de bel gaat, moet je er meteen weer staan, dus hier ook!”

Wat een uitputtingsslag, maar ik denk dat ik mn sport gevonden heb. En meteen heb ik ook bewondering voor de pro’s, zoals Neerlands trots Arnold “ik weet niet hoeveel 1/4 is” Vanderlijde, Orhan Delibas en al die andere jongens die echt f*cking veel conditie hebben…!

je digitale ‘zijn’

De afgelopen dagen hebben een aantal zaken die mijn pad kruisten, mijn digitale identiteit op de proef gesteld. Nu was ik door het afstudeeronderwerp van een vriend van mij al wel op de hoogte van het begrip electronic presence, maar ik had dit fenomeen nooit zo bewust meegemaakt.

Het klinkt misschien wat lullig (lees:nerdy), maar vorige week heb ik mn computer weer eens opgeschoond. Daarbij verloor ik een aantal browser-settings, auto-forms en links voor mn realplayer. En nu heb ik die links niet meer, en kan ik ze helaas ook niet meer achterhalen via het internet (link). En dan merk je pas wat een automatisme dit soort dingen geworden zijn. Allemaal onderdeel van je digitale identiteit / elektronische aanwezigheid, keihard geamputeerd, maar ditmaal door je eigen slordigheid/onnadenkendheid.

Iets waar ik zelf niet voor heb gezorgd, maar wat wel staat te gebeuren: vanaf 2006 moet je voor Flickr een account bij Yahoo! hebben. Veel Flickrati zijn not amused. En ik ook niet, want Flickr is een fijne plek om te zijn, het is een stukje van jouw electronic presence, waar je zelfs voor betaald hebt. En nu wordt je hele digitale hebben en houwen zomaar pardoes verhuisd naar die Dotcom-gigant uit Amerika!

MIT-prof. Sherry Turkle verwoordde het als volgt:

“So many of us don’t have a gathering place that feels comfortable and communal,” she said. “For those who found that on Flickr.com, its transformation into a ‘service’ on Yahoo is a loss; they are losing something important to them. “It is a harbinger of the greater sensitivity we need to show in the future as we take more seriously the psychological importance of our digital lives.”

Voelt idd erg vreemd allemaal…

gezien op straat


Upload via Flickr: CampoDiPace.

Van een niet nader te noemen, maar zeer gewaardeerde oud-collega, kreeg ik een serie reclame-foto’s doorgestuurd, die op zn minst opmerkelijk genoemd kunnen worden.

Als je zo reclame maakt, begrijp je het beter dan menigeen, is mijn mening. Humor en originaliteit op straat, dat zou gesubsidieerd moeten worden! (Oh, dat wordt t al…)

Klik op de foto hiernaast, en je ziet nog meer van deze vondsten.